openluchttheater Zuiderpark Archieven - Zuiderpark Den Haag

Het openluchttheater

Zuiderpark Den Haag — Tue, 25 Apr 2023 15:02:23 +0000

Mijn bijzondere herinneringen , waren in de jaren 60 en 70.
Het gaat over het openluchttheater waar we als kinderen heen mochten.
Het was elke woensdagmiddag feest als we daar heen mochten. Er was bijzonder veel te beleven.
Zoals Swiebertje en Pipo de clown. Maar ook werden er toneelstukjes en goocheltrucs opgevoerd.
En in de pauze kregen we allemaal een waterijsje, wat waren we er blij mee. Dat waren gouden tijden.

Groetjes,
Anton

Foto: Zuiderpark, openluchttheater ca. 1950
Vervaardiger: Onbekend
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het openluchttheater verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Op de boerderij voelde ik me in mijn element!

Zuiderpark Den Haag — Wed, 19 Apr 2023 15:46:48 +0000

Als kind van bijna 7 jaar kwam ik wonen in de Wormerveerstraat , niet zo ver van het Zuiderpark vandaan. Ik kwam uit de Daguerrestraat, een wijk van voor al steen en een enkele boom.
Mijn eerste speel moment buiten waren op de stoep tussen de huizen. De nieuwe wijk was een hele belevenis. Via school, de Dokter de Moorschool in de Naardenstraat, mocht ik na schooltijd helpen op de kinderboerderij Zuiderpark. Ik was gek op Truus, het varken, dat ik graag het stof van haar lijf borstelde. En de ekster waar bijna niemand in het hok durfde om het zand om te spitten vond ik geweldig, vooral als hij op de steel van mijn spa kwam zitten. Ganzeneieren rapen en kippeneieren, waarvan je soms een ei mee mocht nemen naar huis. Dat was een kunst om die heel thuis te krijgen ,in je jas zak ging het meestal goed, op een paar keer na. Maar wat genoot ik van het buiten zijn in de natuur zo in de stad, ik had ook daardoor in mijn hoofd; ik wordt boerin. Jammer genoeg was er toen nog niet het programma boer zoekt vrouw. Dus is die droom nooit uit gekomen. Gelukkig vele ander dromen wel. School vond ik niet zo leuk maar op de boerderij voelde ik me in mijn element! Ik kwam dat jaar als beste hulp boerin tevoorschijn. “Varkentrots” met een grote zeven-spellendoos ging ik naar huis!

Het schaatsen op de ondergelopen speelweiden. Gezamenlijk op een bankje je schoenen verwisselen en daar ging je, met vallen en opstaan, over de hobbelige baan. Maar leuk was het, al sneed de wind in je gezicht en door alles heen, verkleumd en voldaan zonder gevoel in handen en voeten, fietste je terug naar het warme huis waar moeders met warme chocola en een speculaasje op je wachtte.

Ook het openlucht zwembad was geweldig om met mijn broer en anderen heen te gaan. En later toen ik getrouwd was en we in de Scheepersstraat woonden, wandelde we als trotse papa en mama de De La Reyweg af langs de winkel waar we de wagen hadden gekocht naar het Zuiderpark! Wat was dat een genot. Dat hebben we ook met onze andere drie kids gedaan. Heerlijk op hun fietsje rond racen.

De foto voor het kaartje van ons twaalfenhalfjarig trouwen is gemaakt in het Zuiderpark, op de speelweide onder of wel tussen en op het halfronde klimrek met onze kids. En op de blokken !
Zelf vele keren rondjes gelopen en gejogd, gewandeld met vrienden, familie en kleinkids. Naar de boerderij geweest of gewoon doorheen gefietst op weg ergens heen. Ik word daar zo blij en dankbaar van als ik zie hoeveel mensen en kinderen hiervan genieten en gebruik van maken.

Soms gewoon ergens stil gezeten en God gedankt voor alles wat Hij laat groeien en bloeien!
Niet te vergeten de midgetgolf met een feestje van de kids en met een vrouwen connect groepje uit de kerk.

Ook bij Parkoers ben ik een aantal keer geweest om wat te drinken of te eten. En bij een gezamenlijke ontmoeting van mensen uit de kerk, met barbecue op de speelweide. Heerlijk vliegeren met de kids en kleinkids, spelen in Ot en Sien.

Ook op één van de lustrums van onze kerk waren we met een groot aanbiddingsfeest in het openluchttheater in het Zuiderpark. Als kind was ik daar ook een keer geweest zo grappig met het water tussen het podium.

Ik ben dankbaar voor de initiatiefnemers en de architect (H.P. Berlage) die dit mooie en veelzijdige park hebben bedacht.
Ik woon nu iets verder van het park af in het Stadsklooster Westeinde, maar fiets minimaal 1x per week door het park naar mijn moeder.

Ik zal vast nog wel iets zijn vergeten, maar bij deze:
VAN HARTE GEFELICITEERD MET ONS 100 JARIGE ZUIDERPARK!!!!

Vriendelijke groeten van Ruth

Foto: Zuiderpark, kinderboerderij 1950
Vervaardiger: JosPé
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Op de boerderij voelde ik me in mijn element! verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Mijn liefde voor het Zuiderpark

Zuiderpark Den Haag — Tue, 11 Apr 2023 15:26:57 +0000

Mijn hele leven ben ik al verbonden met het Zuiderpark.

Korte inleiding
Geboren in 1948 woonde ik de eerste jaren van mijn leven aan de Moerweg en wij keken vanuit ons raam op het Zuiderpark. Wij woonden op 3-hoog met 5 personen (en de 6e op komst) in een veel te kleine woning en het Zuiderpark werd toen onze “achtertuin”.

In 1952 kregen wij een grotere woning toegewezen aan de Renswoudelaan. Die straat lag direct tegenover een andere ingang van het Zuiderpark, namelijk de Vreeswijkstraat. Vanaf ons huis slechts op een steenworp afstand, nog geen 100 meter.

In 1956 (ik was toen 8 jaar) verhuisde ons gezin naar de Jan van Rodestraat in Moerwijk. Ook deze woning lag vlak bij het Zuiderpark. We hadden er slechts een heel klein balkonnetje, waar het dringen was met 4 kinderen. We speelden veel op straat. Dat kon toen nog, want er stonden nauwelijks auto’s en we hadden daarom een zee van ruimte. Maar de voorkeur ging altijd uit naar het Zuiderpark.

Speeltuin Ot en Sien
Vrijwel altijd gingen we met een groepje vriendjes en vriendinnetjes daar heen. We kregen brood en drinken mee zodat we ons de hele dag konden vermaken in de speeltuin bij Ot en Sien, waar toen ook nog een (hele vieze) ondiepe vijver was vol met watervlooien. Eenmaal thuis werden we helemaal schoon geschrobd, zo smerig waren we.
De speeltuin van Ot en Sien is in de loop der jaren enorm veranderd. Er staan nu voor kinderen meer uitdagende speeltoestellen en schommels in een grote zandbak en ook grote klimtoestellen staan een eindje verderop. Op gezette tijden is ook het gebouwtje geopend voor een toiletgang en een ijsje. Ook met de kleinkinderen werd dit onze vaste stek.

Vaders waren in de 50er jaren op hun werk en de moeders hadden het druk met een huishouden zonder luxe; geen wasautomaat, wasdroger, geen vaatwasser. Alles moest met de hand gewassen worden. Wij kinderen gingen alleen. Na schooltijd, in de weekenden en ook in de grote zomervakantie en was het Zuiderpark ons domein. Giechelend liepen we bij de ingang langs de beelden van Adam en Eva.

Openlucht zwembad
Met mooi weer werden de zwemspullen ingepakt en gingen we naar het openlucht zwembad. We kregen allemaal geld mee voor de entree en om een ijsje te kopen. Wat was dat een feest. Meestal bleven we niet lang in het water, want dat was ijskoud. Je mocht ook maar een bepaalde tijd in het zwemwater. We kregen een polsbandje met een kleur en een nummer. Was de tijd om dan werd er omgeroepen dat je het bad moest verlaten. Daarna kon je nog blijven op de zonneweide ernaast. Tijdens een zwemles van school ben ik daar op m’n 10e voor het eerst van de hoge duikplank gedoken (was gelijk ook de laatste keer).

Winterse ijspret
Het kon in die tijd in ‘s-winters hard vriezen. Dan werd de grote speelweide onder gespoten met water en konden we na een paar dagen heerlijk schaatsen met de hele familie. Je tas en schoenen kon je inleveren bij een hok van de gemeente. Later was dat hok er niet meer en dat hebben we geweten. Onze tas met o.a. alle schoenen was na de schaatspret verdwenen. Overal gezocht maar niet meer terug gevonden. Dat was goed balen.

Openlucht theater
Het openlucht theater was een happening. Regelmatig gingen we daar naar een voorstelling op woensdagmiddag of zaterdag. Dan gingen de moeders wel mee. Ik kan me nog herinneren dat er een sloot liep tussen het toneel en de banken waarop het publiek zat.

We bleven buren van het Zuiderpark – en natuurlijk ADO
In 1972 ben ik getrouwd en we kochten een woning in de Leersumstraat in de wijk Leyenburg. Jawel…., alweer op een steenworp afstand van het Zuiderpark. Wat is dat toch steeds met dat park?

Parkpop
We waren er bij toen voor het eerst Parkpop in het Zuiderpark plaats vond. Ook de jaren erna kwamen wij er regelmatig. Dat was nog in de tijd dat je een kleed mee kon nemen en een picknickmand. Dat is nu heel anders geregeld bij de festivals met die tassencontrole waarbij al je meegebrachte eten en drinken bij de ingang in een container worden gegooid.

Familieactiviteiten
Vanaf 1977 waren we weer veel vaker in het Zuiderpark te vinden. Toen onze kinderen groter werden gingen ook de vriendjes en vriendinnetjes mee. Inclusief tassen vol met etenswaren, drinken, voetballen, emmertjes en schepjes. In die jaren woonden er veel jonge gezinnen met kinderen in onze straat. Ze zaten vaak op dezelfde school of bij elkaar in de klas. En alweer had het Zuiderpark een enorme aantrekkingskracht.

Voor mijn man werd het Zuiderpark de plek waar hij samen met de buurman tweemaal per week 10 kilometer ging hardlopen. Ik heb het zelf ook nog een tijdje gedaan, maar beperkte mij tot de binnenring.

Oppas-opa-en-oma
Wij zijn altijd in de Leersumstraat blijven wonen. Toen in 2009 ons eerste kleinkind werd geboren, werden wij oppas-opa-en-oma. Het Zuiderpark werd herontdekt. We waren er weer regelmatig te vinden, ook toen de andere kleinkinderen werden geboren en wij vaste oppasdagen hadden.

De kinderboerderij stond altijd als eerste op het programma. Van te voren had ik altijd overtollige groentestronken, wortels en dergelijke opgespaard zodat de kinderen de dieren konden voeren wat ze altijd erg leuk vonden.

De hele dag vertoefden wij in het park en er ging zoveel speelgoed mee, eten drinken, dat we het nauwelijks konden dragen, dan werd het boodschappenwagentje ingeschakeld om alles mee te krijgen.

Het nieuwe Zuiderpark zwembad
De kleinkinderen gingen met hun moeder naar babyzwemmen. Qua leeftijd konden ze niet tegelijk in dezelfde groep, dus togen wij naar het zwembad om op de oudste te passen als de jongste ging baby-badderen. De kleinzoon wilde altijd het liefst naar de Western speeltuin om te klimmen en klauteren, ongeacht de weersomstandigheden. Het zwembad is nog steeds goed voor de wekelijkse “40 baantjes” van mijn man.

Politie- en brandweerfeest
We keken ook altijd uit naar het Politie- en Brandweerfeest. Leuk dat dit steeds viel op een dag dat opa en oma op de kleinkinderen pasten. De kinderen (en wij ook) keken ons ogen uit. Wat was er die dag veel te beleven.

Toen begin 2020 de corona uitbrak en er strenge regels kwamen, werd het thuis werken geïntroduceerd. De ouders waren meer thuis en de oppasdagen werden voorlopig opgeschort. Maar het Zuiderpark bleef ook in die lastige periode aantrekkelijk voor onze wandelingetjes. We volgen ook regelmatig de route langs de verschillende kunstobjecten. Dat zijn er heel wat.

Zuiderpark is meer dan alleen een park
Het Zuiderpark is altijd een park geweest van en voor de bewoners. Ik hoop dat dit altijd zo zal blijven. Bij goed weer zie je in de weekenden hele families massaal naar het Zuiderpark trekken, bepakt en bezakt. Zij komen uit de omliggende wijken, wonen veelal in krappe bovenwoningen en zien het park (net als wij destijds) als hun “achtertuin” om te recreëren en te sporten. Dat is logisch en is hen ook van harte gegund.

Wat ik wel jammer vind is dat veel mensen niet op de hoogte zijn van enkele unieke stukjes natuur in het Zuiderpark, zoals de Heimanshof en Doorenbos Arboretum waar prachtige bomen staan uit China, Himalaya, Japan, Noord Amerika enz. en niet te vergeten ook de Rozentuin. De Eendenkooi aan de kant van de Loevesteinlaan is ook een bezoekje waard.

Er is zoveel te doen voor de bezoekers: fitnesstoestellen, midgetgolf, fietscrossbaan, de sportcampus, stoomtreintjes, de kinderboerderij en nog veel meer. Ook zijn er prima horecavoorzieningen.

Voor ons blijft het Zuiderpark altijd een fijn uitstapje om te genieten van de mooie natuur en het aanbod aan voorzieningen.

Resumerend
Ik ben nu 74 en als ik terug kijk, dan heeft het Zuiderpark altijd een belangrijke rol gespeeld in mijn leven. Eerst toen ik zelf kind was, later toen onze kinderen klein waren en nu weer met onze kleinkinderen. Wij hebben enorm veel tijd doorgebracht in “ons” Zuiderpark.

Dat we er in de achterliggende jaren altijd zo dicht bij woonden, heeft daarbij ook wel een rol gespeeld.

Ik koester de hele fijne herinneringen uit de afgelopen ruim 70 jaar over het Zuiderpark en voel dat die band met dit park altijd zal blijven.

Ineke

Het bericht Mijn liefde voor het Zuiderpark verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Dit is mijn openluchttheater

Zuiderpark Den Haag — Tue, 11 Apr 2023 10:56:34 +0000

Het is koud. Het is kerst 2017. Ik roei over de vijver in het Zuiderpark vlakbij het oude openluchttheater. Ik ben de schipper die Scrooge naar de onderwereld brengt…

Mijn vinger omhoog! De eerste keer op het podium van dat oude openluchttheater een liedje zingen. 1956. Welk lied kan ik me niet meer herinneren. Een overbekend liedje, vast en zeker. Het zijn de middagen voor de Haagse jeugd, georganiseerd door het Algemeen Haags Comité. ‘Over het bruggetje’, nu mocht het, anders niet.

De jeugdtheatergroep Het Masker van Sjef van Leeuwen. 1957. Ik heb net ‘Het dappere kleermakertje’ gezien. Met onder anderen Willem Wagter als Koning, Paul van Gorcum als Flim en Mieke Lelyveld als Prinsesje. Nu sta ik achter het podium. Handtekeningen verzamelen. In de kleedkamers. – Mieke Lelyveld wordt mijn ‘favoriete actrice’, als ik oude teksten terugkijk. – Mieke doet de theatrale presentatie bij de Haagse Kunstkring van mijn expositie rond de baard. En zij is de moeder van Louis Braille op mijn hoorspel-cd ‘Lezende vingers’, geschreven door dr. P. H. Schröder.

En ik zie ‘Truffeldino’ met Peter van der Linden, de knecht van twee meesters van Carlo Goldoni. Commedia dell’arte voor de jeugd.

Mijn oom, Chris Hofland, geeft er met zijn reisgezelschap voorstellingen. ‘Repelsteeltje’ met mijn oom – zonder bril! – als Prins en zijn partner Ton Kranenburg als de koning.

Het is mei 1996.
Voor me stapels berichten over het openluchttheater in het Zuiderpark. Ik ben in het Haagse gemeentearchief. Bij Paul van Gorcum thuis in de Weimarstraat. Door zijn zeer gedocumenteerde plakboeken aan het bladeren…
Ik wil een AO-boekje over de geschiedenis van het openluchttheater van Den Haag schrijven, maar krijg een hartaanval in het gemeentearchief. Ik herinner me de bloemen van het theater.
‘De veelbewogen geschiedenis van het openluchttheater zuiderpark.’ is de kop van mijn overzichtsartikel voor de jubileumbijlage in 1996.

De vossenjacht met verkleedpartij voor de cursisten Nederlands in de Roemer Visscherstraat. Met als spaak in het wiel dat er juist op ‘onze dag’ aan de renovatie van het Zuiderpark begonnen wordt. Theo, mijn eerste vos met accordeon, is blind en heeft er helaas geen oog voor. Ja, alles is te plannen, maar zoiets…

De spots zijn aan. Ik zit in de roeiboot. Dadelijk stapt Scrooge in.

Die rol als veerman bij Scrooge, de beroemde kersthater. Voor de eerste keer een interactieve muziektheater-wandelvoorstelling naar het bekende Charles Dickensverhaal ‘A Christmas Carol’. Langs verschillende locaties in het Zuiderpark, waar negen verschillende scènes te zien zijn. Het is fantastisch dat je met de kerst in de buitenlucht A Christmas Carol kan brengen op zoveel plekken in het Zuiderpark.

Roeien!

Het bericht Dit is mijn openluchttheater verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.