Mijn naam is Frits, geboren op 10-10-1947. Ik woonde heel mijn jeugd op de Van Zeggelenlaan 215 op de grens van Spoorwijk en Laakkwartier. We waren bepaald niet rijk: ik droeg rubberen schoenen en ik kreeg alleen op zondag een koekje en een glas limonade. Maar ik wist niet beter; ik had er een heel fijne jeugd. We konden toen altijd lekker buiten spelen. Er was zowat geen auto in onze volkswijk te bekennen. Op straat voetballen en kattenkwaad uithalen, zoals agentje pesten: “kijk uit; daar komt een juut!!!” En wat dacht je van oudejaarsavond vieren? Een Japanse kanonslag in een drol op straat, opdat de hele ruit van die vervelende buurman onder de stront zat. En dan wel op tijd wegwezen, anders kreeg je behalve van die buurman ook nog eens van je vader op je sodemieter!

Op de lagere school in Spoorwijk vertelde de schoolarts mijn moeder dat ik zo graatmager was dat ik naar een kolonie moest als ik niet heel gauw zou aansterken. Ik moest ook gaan sporten, dat was goed voor mij zei de schoolarts. Mijn moeder wilde voorkomen dat ik naar een kolonie moest, want daar had ze wilde verhalen over gehoord. Toen ik 10 jaar was, heeft ze mij op zwemles gestuurd. Al gauw leerde ik goed zwemmen. Ik kwam op gewicht , begon beter te eten. En ik haalde flink wat zwemdiploma’s in de Regentes.

Omdat ik aardig kon leren, mocht ik als één van weinige kinderen uit Spoorwijk naar de HBS. Die school zat toen aan de Zuidlarenstraat, voor mij precies aan de andere kant van het Zuiderpark, waar ik iedere schooldag doorheen moest fietsen om op school te komen.

In die tijd was er een beroemde Hagenaar genaamd Wieger Mensonides, die als schoolslagzwemmer in 1960 op de Olympische spelen in Rome een bronzen medaille won op de schoolslag. Wieger Mensonides zwom toen ook regelmatig in het openluchtbad van het Zuiderpark om te trainen. Dat was ’s-morgens vroeg om ongeveer 6.30 uur. Wat velen niet wisten is dat hij om verveling tegen te gaan toen vaak oefende tegen jongens van de Zuiderpark- HBS, waaronder ik-zei-de-gek. Wieger Mensonides zwom daar als training zijn 200 meters schoolslag.

Dat ging als volgt: Wieger dook in het water en zwom 25 meter tegen een scholier, die op die 25 meter natuurlijk op z’n allerhards zwom. Het Zuiderparkbad was een 25-meterbad. Zo gingen er daarna in een soort estafette nog 7 scholieren het water in, waar ik dus tussen zat. Dat ging dan zo een half uur door, waarna wij scholieren ons als de gesmeerde bliksem moesten aankleden om nog op tijd op school te komen. In mijn herinnering was het water ontiegelijk koud en je stond het af te niften in je zwembroek vlak voordat je het water in moest. Maar aangezien ik nu de 75-jarige leeftijd heb bereikt, heb ik er kennelijk niets van overgehouden.

Wat vind ik van het Zuiderpark? Dat lijkt me nogal logisch.

Dit prachtige park moet áltijd blijven bestaan!

Frits

Foto: Zwembad “Zuiderpark” Mr. P. Droogleever Fortuynweg 9 t/m 13 – 1951
Vervaardiger:  Dienst Stedelijke Ontwikkeling
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht In die tijd was er een beroemde Hagenaar genaamd Wieger Mensonides verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Vanaf ons balkon aan de Ruisbroekstraat keken wij naar Delft en over het Westland. De nieuwbouw van de Erasmusweg e.a. hebben wij allemaal zien gebeuren.
En wij moesten toen in Spoorwijk naar school. Ik herinner mij nog dat ik 3 jaar en 9 maanden was en met mijn zus en broers mee moest naar de Mariakleuterschool in Spoorwijk. Pas toen ik 4 jaar werd moest ik naar het Mova gebouw aan de Troelstrakade. De katholieke kerk had toen nog geen eigen scholen, waardoor wij ieder leerjaar in een andere straat les kregen.

Het Zuiderpark bestond in de jaren 50 alleen maar uit een zwembad, de speelweide, de kinderboerderij en het openlucht theater.

Voor ons gezin was het zwembad heel belangrijk. Wij moesten leren zwemmen, omdat ons gezin uit België kwam en wij door het werk van mijn vader in Nederland terecht waren gekomen.
Weer of geen weer ging ik met mijn 2 broers naar het zwembad. Ik als 5/6 jarige voor op de stang van mijn oudste broer en mijn andere broer achterop.

Als wij bij het zwembad kwamen stond er op een klein bordje de temperatuur van de dag. Dat was meestal dik onder de 20 graden. Tijdens het wachten voor de deur, waren er erg veel andere kinderen die ook gingen zwemmen. Na het zwemmem gingen we dan met een boterham en een warme fles thee in een krant naar school.

In het begin waren er kleedhokjes, apart voor jongens en meisjes, en konden we onze kleding daar laten hangen. Later werden dat ijzeren haken die op een bepaald bewaarpunt afgegeven moesten waren. Als bewijs kregen we een ijzeren penning terug met een nummer. Wanneer het druk was werden de nummers die al lang in het zwembad waren omgeroepen en moest je eruit.

Wanneer we in de zomer naar het zwembad wilde, dan was het warm en moesten we in een ruimte wachten totdat er weer plek was. Dat was een hele vervelende warme gelegenheid. Maar ja, je deed het gewoon. Want voor de “arme kinderen” was er aan de overkant van he zwembad een modderpoel waar je ook kon afkoelen. Maar mijn ouders wilden niet dat wij daar naar toe gingen.

Op zondag gingen wij met onze ouders wandelen in het park, maar wanneer ik met mijn oudere zus ging, lagen we op de speelweide te zonnen in het gras.

Toen ik verkering kreeg met een jongen, die in de Velpsestraat woonde, gingen wij in de avond wel eens in het Park wandelen, ingang vanaf de Soestdijksekade naar de Melis Stokelaan.
Het kwam regelmatig voor dat de hekken gesloten waren en wij onze fietsen over het hek moesten tillen. Bang om de politie tegen te komen. Er zat toen ook een klein politiebureau midden in het Zuiderpark.

In die periode is er ook een agent die dienst had om het leven gekomen. (Vermoord) Iedereen was daar toen enorm van geschrokken.

Aan de Loevesteinlaan kwam een heuvel van het afval van Den Haag. Dat werd later een groene plek in het Zuiderpark.

Het openlucht theater hebben wij nooit bezocht, wel de kinderboerderij waar een prachtige pauw rondliep. Wij probeerde door te roepen dat hij/zij de staartveren liet zien.

Toen ik 21 was ben ik naar Maastricht verhuisd, maar altijd met de wens om weer terug te keren naar Den Haag. Gelukkig heb ik dat kunnen doen en woon nu met veel plezier in Scheveningen.

Tot zover mijn herinneringen aan het Zuiderpark.

Beatrix

Foto: Zwembad Zuiderpark, kinderbad ca. 1952
Vervaardiger: Friezer-Stokvis
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het gebeurde regelmatig dat wij onze fietsen over het hek moesten tillen verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Maar ook ging ik jaren later eerst met neefjes en nichtjes en later met mijn eigen kinderen regelmatig een bezoek brengen aan de “Stoomgroep West” waar ze de grootste lol hadden als Oom of Papa ook mee reed met z’n knieën tegen zijn neus. Deze bezoeken werden vaak gekoppeld aan een bezoekje aan de Kinderboerderij.

Ook op de “eendenkooi” ben ik vaak geweest via Scouting. Zowel voor vergaderingen als activiteiten met de jeugd. Zelf nog een zondag samen met de manege gezorgd dat er volop gereden kon worden in de buitenbak.

Al schrijvend komen er steeds meer momenten naar boven, van schaatsen en een bezoek aan het openlucht theater met “slagerij van Kampen”

Een paar keer per jaar pak ik nu nog de fiets en doe ik een rondje langs al die gedenkwaardige plekken van vroeger.
Helaas moet ik dan constateren dat de verpaupering ook hier aan het toeslaan is. Met name het afval dat je tegenkomt.

Jacques
Nu 72 jaar

Foto: Openlucht Zwembad Zuiderpark, augustus 1951
Archiefnummer Fotograaf: 15359
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het Zwembad verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.