Park vol verhalen Archieven - Zuiderpark Den Haag

Het Zuiderpark is altijd mijn park geweest

Willemijn — Thu, 04 Jun 2026 10:32:45 +0000

Zuiderpark 100 jaar, echt? Voor mij voelt het park alsof het er altijd al was. Ik ken het inmiddels al zo’n 65 jaar. Ik ben geboren in de Lannoystraat en voor ons was het Zuiderpark gewoon óns park. De plek waar we op zondagmiddag gingen wandelen, zonder dat daar een groot plan achter zat. Je liep erheen omdat het dichtbij was.

Een van mijn vroegste herinneringen is aan het Zuiderpark in de winter. De hellingen aan de kant van de Loevesteinlaan lagen dan soms vol sneeuw. We woonden aan het begin van de Lannoystraat, bij de Pieter Langendijkstraat, maar mijn oma woonde aan de overkant in de Windesheimstraat. Daardoor kwamen we daar vaak. Met de slee gingen we naar beneden, steeds opnieuw. Met koude, natte, rode gezichten gingen we door tot we naar binnen moesten komen.

In de zomer was er natuurlijk het openluchtzwembad. Dat was soms ook ’s avonds open. Heerlijk vond ik dat. Zwemmen terwijl de dag langzaam afkoelde, alsof de zomer nog even wat langer mocht duren.

Later kwam Parkpop. Daar liepen we gewoon naartoe. Mooie middagen op het veld, muziek, mensen, alles dichtbij. Ik weet nog dat Claudia de Breij ons een keer kwam interviewen over wat we die dag van Parkpop vonden. Ze was toen nog niet echt bekend. Dat moet ergens in de jaren negentig zijn geweest.

Parkpop hoefden we soms niet eens vanaf het veld te beleven. Vanaf het balkon in de Lannoystraat kon je het, als de wind goed stond, gewoon volgen.

Ook De Parade herinner ik me als iets bijzonders. Het fijne was dat je nergens ingewikkeld voor hoefde te reizen. Het lag allemaal op loopafstand. Het Zuiderpark hoorde bij het dagelijks leven.

Zelfs ’s nachts speelde het park een rol. Als ik uit was geweest, fietste ik erdoorheen. Via het Veluweplein het park in en er dan weer uit bij de Aagje Dekenlaan. Midden in de nacht dacht ik soms: zal ik wel, zal ik niet? Maar ik deed het vaak. Gelukkig is er nooit iets gebeurd.

“Sommige plekken fotografeer je niet,
omdat ze zo vanzelfsprekend bij je leven horen.”

Het gekke is dat ik bijna geen foto’s heb van mezelf in het Zuiderpark. In ieder geval niets waar het park echt herkenbaar op staat. Maar misschien zegt dat ook wel iets.

Kortom: het Zuiderpark is altijd mijn park geweest.

Groetjes Irene

Het bericht Het Zuiderpark is altijd mijn park geweest verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Van sprokkelhout tot Parkpop en barbecue

Willemijn — Tue, 02 Jun 2026 08:18:39 +0000

Tijdens de oorlog was het Zuiderpark voor Hagenaars en Hagenezen meer dan alleen een plek om te wandelen of te recreëren. Het park werd ook gebruikt om te overleven.

Mijn opa woonde destijds in de Aalbesstraat, samen met mijn oma, mijn moeder en haar zus, die allebei in de oorlog werden geboren. In die jaren trok hij regelmatig naar het Zuiderpark en de bosjes van Pex om hout te sprokkelen voor de kachel. Daarvoor huurde hij een bakfiets bij een lorrenboer in de Hendrik van Deventerstraat. Met die zware fiets reed hij richting het park, op zoek naar takken en sprokkelhout.

Maar het waren gevaarlijke tijden. Ook in en rond het Zuiderpark werden razzia’s gehouden. Mannen die konden werken liepen het risico opgepakt te worden voor dwangarbeid.

Sprokkelen in gevaarlijke tijden

Op een van die dagen was mijn opa samen met oom Jan aan het sprokkelen toen er plotseling gevaar dreigde. Mijn opa duwde de bakfiets snel in de bosjes en wist op tijd weg te komen. Toen het later weer veilig genoeg leek, fietste hij snel naar huis. Samen met mijn oma werd het hout uitgeladen en op het balkon gelegd, waarna de bakfiets direct werd teruggebracht.

Een dag later stond oom Jan voor de deur om te vragen waar zijn deel van het hout gebleven was. Dat was typisch oom Jan. Hij was een slimme werker, vooral omdat hij anderen graag het werk liet doen. Meer van het praten dan van het bukken, zeg maar. Aan de razzia kon hij natuurlijk niets doen, maar terwijl mijn opa hout had staan sprokkelen, had oom Jan misschien twee keer gebukt om iets op te rapen. Toch kwam hij later wel vragen waar zijn aandeel was gebleven.

Mijn opa vertelde droog dat de bak was omgekieperd en dat alles kwijt was geraakt, terwijl het sprokkelhout ondertussen rustig op het balkon lag.

Later kreeg mijn opa werk als conducteur op de tram, werk dat hij jarenlang heeft gedaan. Maar het Zuiderpark bleef dichtbij. Als hij dagdienst had en het mooi weer was, ging mijn oma met de kinderen naar het park om te picknicken. Ze woonden toen inmiddels in de Vlierboomstraat en wandelden via de Zuiderparklaan naar het park. Ze zaten dan vaak bij De Fluitspeler. Als mijn opa klaar was met zijn dienst, kwam hij hen ophalen en wandelden ze samen weer terug naar huis.

Mijn opa vertelde vaak over het werk dat hij in het park had gedaan. Mijn oma is daar altijd trots op gebleven. Voor haar was het bijzonder dat hij had meegeholpen aan de wederopbouw van het Zuiderpark. Pas veel later besefte ik dat hij eigenlijk vertelde over hetzelfde Zuiderpark dat later ook een groot deel van mijn eigen leven zou worden. Het waren van die verhalen die tussen alle andere verhalen door liepen en ongemerkt ergens bleven hangen.

het park niet meer vanzelfsprekend dichtbij. We gingen overal naartoe, maar het Zuiderpark was meestal iets waar we langs reden.

Terug naar het park

Dat veranderde later vanzelf weer, toen ik volwassen was. Ik woonde aan de rand van het Zuiderpark en werkte vlak bij het Zuiderpark. Iedere werkdag fietste ik door het park heen, naar mijn werk en weer terug.

Ik werkte destijds bij Zuid57 en op mooie dagen zaten we na werktijd met een groepje mensen dat in het pand werkte vaak nog op het terras bij Theater Dakota. Soms ontstond dan spontaan het idee om te gaan barbecueën in het Zuiderpark. Dan haalde ik bij de Lidl op het Almeloplein een paar wegwerpbarbecues, wat vlees en drinken en voor je het wist zaten we met een groepje mensen in het gras.

Maar het gebeurde net zo goed dat ik mijn zus een bericht stuurde met de vraag of ze zin had om naar het park te komen. Soms sloten mijn broer en zijn vrouw ook aan, of andere vrienden. Soms werd het een barbecue, soms meer een picknick.

Dat is eigenlijk precies wat ik zo leuk vind aan het Zuiderpark. Het hoeft nooit ingewikkeld te zijn. Je hoeft niet weken vooruit te plannen. Als het mooi weer is, kun je gewoon gaan. Die spontaniteit maakt het park voor mij bijzonder.

Ook professioneel dichtbij

Ook professioneel kreeg het Zuiderpark een belangrijke plek in mijn leven. Ik maakte in opdracht van de stichting Zuiderpark de website van het Zuiderpark. Daardoor ben ik jarenlang ook via mijn werk met het park bezig geweest.

Herstel en opnieuw vertrouwen

En nu, na een moeilijke periode waarin ik ernstig ziek ben geworden, speelt het Zuiderpark opnieuw een grote rol in mijn leven. Twee keer per week ga ik naar fysiotherapie bij B&B Healthcare in de Sportcampus Zuiderpark. Dat doe ik inmiddels al twee jaar.

Daardoor staat het Zuiderpark voor mij niet meer alleen voor Parkpop, barbecueën, wandelen en fietsen. Het staat nu ook voor herstel, gezondheid en opnieuw vertrouwen krijgen in mijn lichaam.

Maar vooral werk ik toe naar het moment dat ik die spontaniteit weer terug heb. Gewoon mijn spullen pakken en naar het Zuiderpark gaan. Om te wandelen, te fietsen, te picknicken of te barbecueën. Niet ingewikkeld, niet groots gepland. Gewoon gaan.

Groetjes Willemijn

Het bericht Van sprokkelhout tot Parkpop en barbecue verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Het Zuiderpark bestaat ruim 100 jaar. En iedereen heeft er wel een herinnering aan.

WS — Sun, 26 Apr 2026 07:25:57 +0000

Al ruim een eeuw ligt het Zuiderpark in Den Haag. Voor de één een plek om even te wandelen, voor de ander een plek vol herinneringen.Er werd gespeeld op de speelplekken, rondgelopen bij de midgetgolf, gezeten aan het water op warme dagen. In het Zuiderparktheater klonk muziek, en voor velen horen ook de wedstrijden van ADO Den Haag en natuurlijk Parkpop bij het park.

Zo heeft het Zuiderpark door de jaren heen voor veel mensen iets betekend. Soms groot en uitgesproken, soms klein en bijna vergeten. En dat geldt niet alleen voor vroeger, maar ook voor nu. Nieuwe herinneringen ontstaan nog elke dag in het park.

En juist die herinneringen worden al een paar jaar verzameld, van vroeger tot nu.

Niet alleen de grote verhalen, maar ook de kleine momenten. Een foto van vroeger, maar net zo goed een avond bij Zuiderpark Live, een dag in het park met vrienden, of een wandeling van vorige week die is blijven hangen. Dingen die soms heel gewoon lijken, maar achteraf toch bijzonder blijken te zijn.

Door die verhalen ontstaat er langzaam een beeld van wat het Zuiderpark al die jaren is geweest en nog steeds is. Een plek waar herinneringen blijven ontstaan, generatie na generatie.

Herinneringen aan het Zuiderpark

Dat kan van alles zijn, van vroeger tot heel recent:

een herinnering uit de jeugd
een foto van vroeger
een sportmoment of wedstrijd
een picknick of dag in het park
een concert of evenement, zoals Zuiderpark Live
een recent moment dat is bijgebleven
of een ontmoeting die niet is vergeten

Het hoeft niet uitgebreid of bijzonder te zijn. Juist de gewone momenten maken het verhaal compleet.

Deel een herinnering

Verhalen, foto’s en herinneringen kunnen worden gestuurd naar:
verhalen@zuiderparkdenhaag.com

Samen wordt zichtbaar wat het Zuiderpark al 100 jaar betekent voor Den Haag en voor de mensen die er komen.

Het bericht Het Zuiderpark bestaat ruim 100 jaar. En iedereen heeft er wel een herinnering aan. verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Verhalen over beelden in het park

Zuiderpark Den Haag — Tue, 04 Jul 2023 13:52:21 +0000

Sinds een aantal jaren verzorg ik fietstochten (en soms ook wandelingen) langs de kunstwerken in het Zuiderpark. Soms met 4 deelnemers, soms met 16. Soms komt het groepje uit Escamp, soms uit Marlot of uit het Statenkwartier. Soms is de gemiddelde leeftijd 30, soms 60. Soms kennen de deelnemers het park al van hun jeugd of omdat ze in de buurt wonen, soms komen ze er voor het eerst. Soms duurt het tochtje anderhalf uur, soms ruim twee uur. Maar altijd, altijd is na afloop iedereen dolenthousiast, zowel over het park als over de beelden. Het Zuiderpark is een van de meest onbekende en ondergewaardeerde openluchtmusea van Nederland…

Op dit moment staan er zo’n 40 beelden in het park, het ene pas een jaar, het andere zoals ‘Ot en Sien’ staat hier al sinds 1930. En dan hebben we ook nog de grote tentoonstelling ‘Bloemen en Beelden’ uit 1941. Dat associeer je niet meteen met de Tweede Wereldoorlog, zo’n uitbundige tentoonstelling, maar de tekst op de sokkel van het beeld ‘Meditatie’ (tegenover de ingang van de sportcampus) laat er geen misverstand over bestaan: ‘G.J.W. RUEB SCULP - IN HET OORLOGSJAAR 1941’. Zesentwintig beeldhouwers maakten voor deze drukbezochte expositie in totaal ruim 50 beelden. Wat er nog staat uit die tijd? Om te beginnen dat beeld van Rueb, verder nog de ‘Fluitspeler’ van Lidy van Mourik-Broekman en natuurlijk ‘Flora’ van de Voorburgse Marian Gobius. Die laatste twee kon je die zomer in 1941 trouwens kopen: elk 400 gulden.

April, mei 1941 stond het park, behalve met beelden vol vers aangeplante bloemen, struiken en bomen. Zo konden de 230.000 bezoekers in deze ‘Haagse Keukenhof’ genieten van bijvoorbeeld een half miljoen tulpen en 160.000 anemonen en ranonkels. Het was geen opschepperij van de Voorzitter van de Commissie voor de Beeldhouwwerken, de heer H. van Gelder, toen hij in de begeleidende tentoonstellings-brochure schreef: “Want was is er schooner lot voor een beeldhouwwerk denkbaar dan onder den wijden hemel en het stralend zonnelicht te staan te midden van de rijke kleurenpracht van Hollands gekweekte natuur, te midden van tulpen of hyacinten, bij rozenhaag of rozenbed, of in de kostelijk groene grasvelden, door bloeiende heesters of bloemperken omzoomd.”

Als je anno 2022 tijdens zo’n fietstochtje door het park naar een beeld kijkt, zie je het beeld en op de achtgrond het park. Maar ik denk dat je oog 5/6 park ziet en 1/6 beeld. En veel beelden komen juist door hun locatie in het Zuiderpark prachtig uit. ‘Flora’, nog steeds midden in het rozenperk of die ‘Fluitspeler’ op het Villierkopje. En net iets buiten het park, dat ‘Zittend meisje’ van Rudy Rooijackers aan de Loevesteinlaan met dat riet op de achtergrond: elk jaargetijde anders van kleur. En hoe mooi staan die ‘Man en Vrouw’ van Bram Roth boven bij dat bruggetje als je uitkijkt over het water. Helemaal indrukwekkend is de tegenstelling tussen die depressieve ‘Eline Vere’, een van de beelden van Het Depot, met op de achtergrond de steeds wisselende feestelijke kleurrijke sportcampusgevel. Het Zuiderpark, het meest onbekende en ondergewaardeerde openluchtmuseum van Nederland.

Piet Vernimmen
www.stadsgidsdenhaag.com

Het bericht Verhalen over beelden in het park verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

“Parc du Sud, Parc du Sud”

Zuiderpark Den Haag — Tue, 25 Apr 2023 15:54:02 +0000

Het was warm, eigenlijk te warm om te steppen. We hadden al een paar rondjes om de flat gemaakt, van de Hengelolaan over de Loevesteinlaan, de Denekampstraat en de Maartensdijklaan weer terug naar de Hengelolaan. Ik zal een jaar of 6 geweest zijn. Oversteken mocht niet, dus het Zuiderpark, zo dichtbij, was verboden gebied. Mijn moeder had liever dat we in tuin tussen de flats gingen steppen, maar daar kon je helemaal niet hard gaan dus dat deden we niet.

We zaten op de Hengelolaan voor de deur van de flat waar ik woonde, het eerste portiek na de Maartensdijklaan met uitzicht op de ingang van het Zuiderpark. Bennie zat op het plankje van zijn step. Ik had een zitje, dat je om kon klappen, waardoor je een soort standaard kreeg. Mijn step ging ook harder. Bennie was duidelijk jaloers en had al een paar keer gevraagd of we konden ruilen, maar dat stelde ik zo lang mogelijk uit want dan wist ik het wel: ik kreeg hem niet meer terug.

We wilden net aan een rondje beginnen toen er een man naar ons toe kwam. Het was een grote man met een soort regenjas aan en een hoed op die hij van zijn hoofd afnam waardoor we zijn bijna kale hoofd te zien kregen. Hij pakte een briefje uit zijn zak en zei iets in een andere taal. Daarna herhaalde hij het een paar keer. “Parc du Sud, Parc du Sud” verstond ik. Hij liet ook het briefje zien, maar dat konden Bennie en ik niet goed lezen.

Jaren later, tijdens een Franse les op de mulo, herinnerde ik me weer wat die man had gevraagd.
Ik weet niet naar welke kant hij verder is gelopen. Ik kom nog wel eens op de Hengelolaan en elke keer valt me dan op dat je vanaf die kant wel de ingang van het Zuiderpark kan zien, maar dat je niet kan zien dat er zo’n groot en fraai park achter ligt.

Hans

Foto: Hengelolaan, hoek Loevesteinlaan ca. 1970
Vervaardiger: Hagemeijer, K.M.J.
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht “Parc du Sud, Parc du Sud” verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Zomerconcert van het Residentieorkest in het Zuiderparktheater

Zuiderpark Den Haag — Tue, 25 Apr 2023 15:17:55 +0000

Voor de tweede keer heb ik het zomerconcert van het Residentieorkest in het Zuiderparktheater meegemaakt. Wat een bijzondere ervaring zo’n openluchttheater.

Bij mijn eerste concert scheerde een halsbandparkiet in volle vaart en krijsend langs de dirigent. Hij maakte er nog een opmerking over. De akoestiek is geweldig en ik kijk al weer uit naar de volgende keer. Moet echt blijven. Ik word er erg blij van !!

Groet, Adriënne

Foto: Residentie Orkest Zuiderparktheater
Bron: Zuiderparktheater

Het bericht Zomerconcert van het Residentieorkest in het Zuiderparktheater verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Het openluchttheater

Zuiderpark Den Haag — Tue, 25 Apr 2023 15:02:23 +0000

Mijn bijzondere herinneringen , waren in de jaren 60 en 70.
Het gaat over het openluchttheater waar we als kinderen heen mochten.
Het was elke woensdagmiddag feest als we daar heen mochten. Er was bijzonder veel te beleven.
Zoals Swiebertje en Pipo de clown. Maar ook werden er toneelstukjes en goocheltrucs opgevoerd.
En in de pauze kregen we allemaal een waterijsje, wat waren we er blij mee. Dat waren gouden tijden.

Groetjes,
Anton

Foto: Zuiderpark, openluchttheater ca. 1950
Vervaardiger: Onbekend
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het openluchttheater verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Luchtballonnen in het Zuiderpark

Zuiderpark Den Haag — Tue, 25 Apr 2023 14:45:10 +0000

Ik kan mij herinneren dat ik als kind een paar keer in het Zuiderpark bij een luchtballonnenshow ben geweest. Ik vermoed dat deze foto in de zomer van 1974 genomen is. Heeft in ieder geval veel indruk op mij gemaakt!

Met vriendelijke groet,

Rob

Het bericht Luchtballonnen in het Zuiderpark verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Als die bomen van het Zuiderpark konden praten…

Zuiderpark Den Haag — Mon, 24 Apr 2023 15:45:31 +0000

Ik zag al een paar weken jullie bericht voorbij komen op Facebook over het Zuiderpark en dacht: “Wat een leuk idee.” Ik heb altijd rondom het Zuiderpark gewoond als kind en was er VAAK! Maar ik dacht ook van: “Ik heb geen verhaal te vertellen…tot nu!”

In het najaar van 2018 ben ik mijn rechteronderbeen verloren aan amputatie. Ik ging revalideren en moest/mocht een prothese aan. Ik had daar meteen een aversie tegen. In de zomer van 2019 ging ik in therapie bij een psycholoog om dit alles te verwerken. Én om uiteindelijk toch een prothese te kunnen dragen/mee te lopen.

Wanneer ik uit therapie kwam, dan ging ik rondjes rijden in het Zuiderpark. Ik ging tegen de bomen praten, niet hard op gewoon in mijzelf. Ik heb wel miljoenen rondjes gereden. Vele uren bij het water aan de Loevesteinlaan kant gestaan. In stilte. In gedachten geschreeuwd. Gelachen. Gehuild.
En uiteindelijk geheeld en genezen.

Het groen, de stilte, de zachtheid van het park. Het ruisen van de bladeren van de bomen, struiken en bosjes. De kindjes. De groepen. De personen. De hardlopers. Alle ‘lopers’ hebben mij geholpen met leren lopen en zin krijgen in lopen.

En de bomen, de bomen…
Als die bomen van het Zuiderpark konden praten…nou nou dan zouden ze van alles kunnen vertellen over mijn proces en “heelwording”.

Mijn psycholoog en ik hebben vaak gelachen, als ik over het Zuiderpark vertelde. Maar het was altijd goed!

Dit is mijn verhaal over mijn Zuiderpark.
(En ik kom er nog graag)!

Vriendelijke groet,
Sowyen

Het bericht Als die bomen van het Zuiderpark konden praten… verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Ons Zuiderpark

Zuiderpark Den Haag — Mon, 24 Apr 2023 15:29:57 +0000

Als omwonenden van het Zuiderpark genieten wij met volle teugen van wat het park ons biedt. Welhaast iedere dag zijn wij er te vinden.

Begin 2020 trof de pandemie ons met volle kracht. Als gepensioneerden, zonder kinderen, en uiteraard zonder de rijkdom van kleinkinderen, dreigden wij in een isolement te geraken. Opeens mocht en kon niets meer.

Om 7 uur ‘s-morgens boodschappen doen. Geen bezoek ontvangen; noch op bezoek gaan. Hoeveel legpuzzels we hebben gelegd, boeken we hebben gelezen, hebben we niet bijgehouden. De ” huidhonger” sloeg toe. Het gemis van familie en vrienden werd groot.

Tijdens de lockdown van december, die steeds weer werd verlengd en uiteindelijk tot en met april duurde was het helemaal niet uit te houden.

Maar…het Zuiderpark was er, als grote trooster. Met een grote kan koffie en een picknickmand spraken wij af met familie en vrienden, steeds met 2 en op afstand. Gezellig bij de vijver op een bankje, of stoeltjes mee langs die heerlijke paadjes, een plekje gezocht en kakelen maar.

Kitty vierde er zelfs haar verjaardag met vriendinnen, in een grote cirkel, op ieder 1.5 meter afstand. Op kleden, met hapjes en drankjes maakten wij er wat van.

Met onze wandelgroep “de Zuiderpark stappers”, in ganzenpas achter elkaar op gepaste afstand, later naast elkaar, maar nog steeds op 1.5 meter. We pasten ons aan naar het dringend advies van de persconferenties.

Daarvoor was maar één plaats geschikt. Het Zuiderpark. We hielden op die manier toch contact met elkaar, zodat we niet van elkaar vervreemden.

Wij zijn je zeer dankbaar mooi Zuiderpark.

Als slot heb ik nog een gedichtje over je geschreven, hier onder geplaatst.

Lenny

Rust in je hoofd
Dat heerlijke gevoel
Dat prachtige geluid
s-Morgens vroeg er op uit
In de natuur genieten van alles om je heen
Het gevoel van tevredenheid
De dierenwereld met z’n bedrijvigheid.

Zo maar even je ogen dicht
En luisteren naar de geluiden om je heen
Het geklepper van een romantisch reigerpaar
Het gesnater van de eenden daar
Even geen gedoe, geen corona nieuws
Even de werkelijkheid achter je laten
Alleen in het Zuiderpark en voor het verlaten
Die rust meenemen naar huis.

Het bericht Ons Zuiderpark verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.