We zaten op de Hengelolaan voor de deur van de flat waar ik woonde, het eerste portiek na de Maartensdijklaan met uitzicht op de ingang van het Zuiderpark. Bennie zat op het plankje van zijn step. Ik had een zitje, dat je om kon klappen, waardoor je een soort standaard kreeg. Mijn step ging ook harder. Bennie was duidelijk jaloers en had al een paar keer gevraagd of we konden ruilen, maar dat stelde ik zo lang mogelijk uit want dan wist ik het wel: ik kreeg hem niet meer terug.

We wilden net aan een rondje beginnen toen er een man naar ons toe kwam. Het was een grote man met een soort regenjas aan en een hoed op die hij van zijn hoofd afnam waardoor we zijn bijna kale hoofd te zien kregen. Hij pakte een briefje uit zijn zak en zei iets in een andere taal. Daarna herhaalde hij het een paar keer. “Parc du Sud, Parc du Sud” verstond ik. Hij liet ook het briefje zien, maar dat konden Bennie en ik niet goed lezen.

Jaren later, tijdens een Franse les op de mulo, herinnerde ik me weer wat die man had gevraagd.
Ik weet niet naar welke kant hij verder is gelopen. Ik kom nog wel eens op de Hengelolaan en elke keer valt me dan op dat je vanaf die kant wel de ingang van het Zuiderpark kan zien, maar dat je niet kan zien dat er zo’n groot en fraai park achter ligt.

Hans

Foto: Hengelolaan, hoek Loevesteinlaan ca. 1970
Vervaardiger:  Hagemeijer, K.M.J.
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht “Parc du Sud, Parc du Sud” verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Jeetje wat heb ik daar veel rond gedoold!
FC Den Haag, het stadion wat zo’n gemis is voor de stad.
Parkpop wat nooit naar het Malieveld had verplaatst moeten worden.
skaten met mijn zusje.
Naar de kinderboerderij met ouders, opa en oma, ooms en tantes.
Fietsen.
Picknicks met mama.
Wandelen
Wokken bij De Gouden Wok met de hele familie met speciale dagen.
Drankje drinken met vriendinnen op een kleedje op het grote veld
Spelen in de speeltuin.
Het hertenkamp.
De vogelkooien.
Met opa vanaf vrederustlaan achterop de fiets om naar de stoomtreinen te gaan.
Bowlen met of zonder disco.
Schaatsen.
Trainingen kijken van FC Den Haag.
Of vanuit het stappen door het Zuiderpark terug naar huis, niet verstandig als meiden maar hey het was ons zuiderpark wat kon ons gebeuren!

Maar ook ergernis aan al die BBQ’ende mensen die hun zooi achter lieten op de velden waar zij hadden gezeten met de BBQ. Asociaal is het doet pijn in mijn Haagse hart als je dan zo al die vervuiling ziet. Als je het leuk en gezellig hebt gehad, lekker hebt gegeten, ruim dan gewoon je zooi gewoon op!

Liefs,
Marie-Claire

Foto: Zuiderpark, modelspoorbaan 1980
Vervaardiger: Jan Mol
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Jeetje wat heb ik daar veel rond gedoold! verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Jaren later was ik kleuterjuf op de Mariaschool aan de Gaslaan en als uitje gingen we met de kinderen een dagje naar het Zuiderpark. Dat gebeurde wel lopend, heen ging goed, maar oh die terugweg. De grootste attractie was de kinderboerderij en de speeltuin!

Nog weer later was ik getrouwd, woonde op de Meppelweg, kreeg kinderen. Zuiderpark was lopend makkelijk te bereiken en een zeer geliefd uitje. Mijn oudste zoon, nu 58, plaag ik nog weleens met zijn eerste kennismaking met zand in de speeltuin van uiteraard het Zuiderpark, dat was geen succes. Gillend op zijn blote voetjes weigerde hij ook maar een stap te verzetten in die enge bewegende substantie. Later is dat gelukkig wel overgegaan!

Nu woon ik alweer jaren, met veel plezier, in Voorburg en via de media neem ik nu kennis van het wel en wee van het schitterende park

Gefeliciteerd mooi park met dit jubileum , doe je best om met hulp van heel veel lieve mensen zo mooi te blijven als je nu bent of wellicht nog mooier!!

W.J.

Foto: Kinderboerderij Zuiderpark 1956
Vervaardiger: Dienst Stadsontwikkeling
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Gillend op zijn blote voetjes weigerde hij ook maar een stap te verzetten verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Maar goed. Ik zag dus The Rolling Stones aankomen in Nederland. Ik had geen kaartje voor hun concert. Ze zouden in het ADO-stadion in het Zuiderpark gaan optreden.
Ik woonde en woon nog steeds in Den Haag. “Ga ik wel, ga ik niet”, vroeg ik mij af.

Op de dag van het concert zelf dacht ik, ik ga toch maar eens kijken. Ik pakte mijn fiets en fietste naar het stadion. Bij de ingang stond zo’n houten huisje waar een ‘portier’ in stond.
Hebt u nog een kaartje voor het concert, mijnheer, vroeg ik. “Natuurlijk jongeman, dat is dan 25 gulden.”

Ik naar binnen. Het was een van mijn eerste concerten. Een super goed concert. Geweldige sfeer, goed voorprogramma, Hells Angels die wat vervelend waren, de truc met een emmer water die Mick over de Keith wilde gooien met zijn elektrische gitaar, levensgevaarlijk. Er bleek slechts confetti in te zitten, Goeie grap.

Het concert zou mij altijd bij blijven.

De Stones zou ik later nog een stuk of 11 keer zien, steeds met het verhaal ‘het zou wel eens de laatste keer kunnen zijn’, onder andere ook op het Malieveld.

25 gulden, nu zo’n 12 euro. Het laatste concert, dit jaar, koste een kaartje 240!! Euro. Concertkaarten worden nu soms een jaar van te voren verkocht door de organisator.

Nu zomaar naar de Stones, of welke grote act dan ook, gaan op de dag zelf en terplekke een kaartje kopen tegen de kostprijs, dacht het niet. Op de dag van een concert zelf kan je alleen voor het stadion nog kaarten kopen op de zwarte markt.

Stones en Zuiderpark zijn voor mij altijd één gebleven.

Hans

Het bericht Als ik aan het Zuiderpark denk, denk ik in eerste instantie aan The Rolling Stones. verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Mijn naam is Frits, geboren op 10-10-1947. Ik woonde heel mijn jeugd op de Van Zeggelenlaan 215 op de grens van Spoorwijk en Laakkwartier. We waren bepaald niet rijk: ik droeg rubberen schoenen en ik kreeg alleen op zondag een koekje en een glas limonade. Maar ik wist niet beter; ik had er een heel fijne jeugd. We konden toen altijd lekker buiten spelen. Er was zowat geen auto in onze volkswijk te bekennen. Op straat voetballen en kattenkwaad uithalen, zoals agentje pesten: “kijk uit; daar komt een juut!!!” En wat dacht je van oudejaarsavond vieren? Een Japanse kanonslag in een drol op straat, opdat de hele ruit van die vervelende buurman onder de stront zat. En dan wel op tijd wegwezen, anders kreeg je behalve van die buurman ook nog eens van je vader op je sodemieter!

Op de lagere school in Spoorwijk vertelde de schoolarts mijn moeder dat ik zo graatmager was dat ik naar een kolonie moest als ik niet heel gauw zou aansterken. Ik moest ook gaan sporten, dat was goed voor mij zei de schoolarts. Mijn moeder wilde voorkomen dat ik naar een kolonie moest, want daar had ze wilde verhalen over gehoord. Toen ik 10 jaar was, heeft ze mij op zwemles gestuurd. Al gauw leerde ik goed zwemmen. Ik kwam op gewicht , begon beter te eten. En ik haalde flink wat zwemdiploma’s in de Regentes.

Omdat ik aardig kon leren, mocht ik als één van weinige kinderen uit Spoorwijk naar de HBS. Die school zat toen aan de Zuidlarenstraat, voor mij precies aan de andere kant van het Zuiderpark, waar ik iedere schooldag doorheen moest fietsen om op school te komen.

In die tijd was er een beroemde Hagenaar genaamd Wieger Mensonides, die als schoolslagzwemmer in 1960 op de Olympische spelen in Rome een bronzen medaille won op de schoolslag. Wieger Mensonides zwom toen ook regelmatig in het openluchtbad van het Zuiderpark om te trainen. Dat was ’s-morgens vroeg om ongeveer 6.30 uur. Wat velen niet wisten is dat hij om verveling tegen te gaan toen vaak oefende tegen jongens van de Zuiderpark- HBS, waaronder ik-zei-de-gek. Wieger Mensonides zwom daar als training zijn 200 meters schoolslag.

Dat ging als volgt: Wieger dook in het water en zwom 25 meter tegen een scholier, die op die 25 meter natuurlijk op z’n allerhards zwom. Het Zuiderparkbad was een 25-meterbad. Zo gingen er daarna in een soort estafette nog 7 scholieren het water in, waar ik dus tussen zat. Dat ging dan zo een half uur door, waarna wij scholieren ons als de gesmeerde bliksem moesten aankleden om nog op tijd op school te komen. In mijn herinnering was het water ontiegelijk koud en je stond het af te niften in je zwembroek vlak voordat je het water in moest. Maar aangezien ik nu de 75-jarige leeftijd heb bereikt, heb ik er kennelijk niets van overgehouden.

Wat vind ik van het Zuiderpark? Dat lijkt me nogal logisch.

Dit prachtige park moet áltijd blijven bestaan!

Frits

Foto: Zwembad “Zuiderpark” Mr. P. Droogleever Fortuynweg 9 t/m 13 – 1951
Vervaardiger:  Dienst Stedelijke Ontwikkeling
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht In die tijd was er een beroemde Hagenaar genaamd Wieger Mensonides verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Vanaf ons balkon aan de Ruisbroekstraat keken wij naar Delft en over het Westland. De nieuwbouw van de Erasmusweg e.a. hebben wij allemaal zien gebeuren.
En wij moesten toen in Spoorwijk naar school. Ik herinner mij nog dat ik 3 jaar en 9 maanden was en met mijn zus en broers mee moest naar de Mariakleuterschool in Spoorwijk. Pas toen ik 4 jaar werd moest ik naar het Mova gebouw aan de Troelstrakade. De katholieke kerk had toen nog geen eigen scholen, waardoor wij ieder leerjaar in een andere straat les kregen.

Het Zuiderpark bestond in de jaren 50 alleen maar uit een zwembad, de speelweide, de kinderboerderij en het openlucht theater.

Voor ons gezin was het zwembad heel belangrijk. Wij moesten leren zwemmen, omdat ons gezin uit België kwam en wij door het werk van mijn vader in Nederland terecht waren gekomen.
Weer of geen weer ging ik met mijn 2 broers naar het zwembad. Ik als 5/6 jarige voor op de stang van mijn oudste broer en mijn andere broer achterop.

Als wij bij het zwembad kwamen stond er op een klein bordje de temperatuur van de dag. Dat was meestal dik onder de 20 graden. Tijdens het wachten voor de deur, waren er erg veel andere kinderen die ook gingen zwemmen. Na het zwemmem gingen we dan met een boterham en een warme fles thee in een krant naar school.

In het begin waren er kleedhokjes, apart voor jongens en meisjes, en konden we onze kleding daar laten hangen. Later werden dat ijzeren haken die op een bepaald bewaarpunt afgegeven moesten waren. Als bewijs kregen we een ijzeren penning terug met een nummer. Wanneer het druk was werden de nummers die al lang in het zwembad waren omgeroepen en moest je eruit.

Wanneer we in de zomer naar het zwembad wilde, dan was het warm en moesten we in een ruimte wachten totdat er weer plek was. Dat was een hele vervelende warme gelegenheid. Maar ja, je deed het gewoon. Want voor de “arme kinderen” was er aan de overkant van he zwembad een modderpoel waar je ook kon afkoelen. Maar mijn ouders wilden niet dat wij daar naar toe gingen.

Op zondag gingen wij met onze ouders wandelen in het park, maar wanneer ik met mijn oudere zus ging, lagen we op de speelweide te zonnen in het gras.

Toen ik verkering kreeg met een jongen, die in de Velpsestraat woonde, gingen wij in de avond wel eens in het Park wandelen, ingang vanaf de Soestdijksekade naar de Melis Stokelaan.
Het kwam regelmatig voor dat de hekken gesloten waren en wij onze fietsen over het hek moesten tillen. Bang om de politie tegen te komen. Er zat toen ook een klein politiebureau midden in het Zuiderpark.

In die periode is er ook een agent die dienst had om het leven gekomen. (Vermoord) Iedereen was daar toen enorm van geschrokken.

Aan de Loevesteinlaan kwam een heuvel van het afval van Den Haag. Dat werd later een groene plek in het Zuiderpark.

Het openlucht theater hebben wij nooit bezocht, wel de kinderboerderij waar een prachtige pauw rondliep. Wij probeerde door te roepen dat hij/zij de staartveren liet zien.

Toen ik 21 was ben ik naar Maastricht verhuisd, maar altijd met de wens om weer terug te keren naar Den Haag. Gelukkig heb ik dat kunnen doen en woon nu met veel plezier in Scheveningen.

Tot zover mijn herinneringen aan het Zuiderpark.

Beatrix

Foto: Zwembad Zuiderpark, kinderbad ca. 1952
Vervaardiger: Friezer-Stokvis
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het gebeurde regelmatig dat wij onze fietsen over het hek moesten tillen verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

geboren in
1952 nog
steeds op
aarde mij
gegeven

spannende speeltuin
tussen bomen
struiken rustgevend
frisse lucht

hongerige eendjes
broodkruimels geven
in de
bloementuin jurkje
met Petticoatje
nostalgische foto
een traantje
ontroerende zucht

veel later
met kleinzoontje
in kinderwagen
diertjes bewonderen
vanuit de
Driebergenstraat

bijzonder toch
zoals dit
allemaal gaat

zondags hoorden
wij het
joelen afkomstig
van ADO supporters
of ach-geroep
geen doelpunt
bittere pech

vlakbij de
prachtige hertentuin
een eindje
verder weg

oh ja
vergeet niet
de winter
laag ijs
proberen recht
op de
schaats te
rijden op
het bevroren
veld

hopelijk geniet
uw allen
van deze
rijm nu
2022 vermeld

-Antonia-

Foto: Zuiderpark, schaatspret 1954
Vervaardiger: Dienst Stadsontwikkeling en Volkshuisvesting
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Eertijds verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Sinds 2011 doe ik aan hardlopen en best ook wel fanatiek, geen super snelheid maar gewoon een ouwe lullen drafje van rond de 10 km/uur.  Met regelmaat dan ook zo’n 3x in de week op wisselende tijden lekker hardlopen en verstand op nul. De binnenring 2200 meter of buiten langs over het fietspad 4500 meter en dan één 5 of 10 km. Wat me hierbij opvalt is dat de politie tegenwoordig het Zuiderpark wel vrij vaak gebruikt als uitvalsweg om ergens te geraken. De snelheid die hierbij redelijk vaak wordt aangehouden kan een Max Verstappen jaloers op zijn, schandalig hoe het Zuiderpark wordt misbruikt als racebaan! Maar we blijven hardlopen zo lang het kan en vanaf volgend jaar beginnen we met ons klein kind van voor af aan!

Met vriendelijke groet,

André

Foto: Luchtfoto Zuiderpark ADO stadion en omloop 1988
Vervaardiger: Delta-Phot
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Met een rijksdaalder de hele dag zoet verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Het bericht De Haagsche Vrijwillige Reddings Brigade in het Zuiderpark verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Peter

Foto: Zuiderpark, kinderspeelplaats 1950
Vervaardiger: Douwes, H.A.W.
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Mijn eerste stappen zijn in het Zuiderpark verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.