We zaten op de Hengelolaan voor de deur van de flat waar ik woonde, het eerste portiek na de Maartensdijklaan met uitzicht op de ingang van het Zuiderpark. Bennie zat op het plankje van zijn step. Ik had een zitje, dat je om kon klappen, waardoor je een soort standaard kreeg. Mijn step ging ook harder. Bennie was duidelijk jaloers en had al een paar keer gevraagd of we konden ruilen, maar dat stelde ik zo lang mogelijk uit want dan wist ik het wel: ik kreeg hem niet meer terug.

We wilden net aan een rondje beginnen toen er een man naar ons toe kwam. Het was een grote man met een soort regenjas aan en een hoed op die hij van zijn hoofd afnam waardoor we zijn bijna kale hoofd te zien kregen. Hij pakte een briefje uit zijn zak en zei iets in een andere taal. Daarna herhaalde hij het een paar keer. “Parc du Sud, Parc du Sud” verstond ik. Hij liet ook het briefje zien, maar dat konden Bennie en ik niet goed lezen.

Jaren later, tijdens een Franse les op de mulo, herinnerde ik me weer wat die man had gevraagd.
Ik weet niet naar welke kant hij verder is gelopen. Ik kom nog wel eens op de Hengelolaan en elke keer valt me dan op dat je vanaf die kant wel de ingang van het Zuiderpark kan zien, maar dat je niet kan zien dat er zo’n groot en fraai park achter ligt.

Hans

Foto: Hengelolaan, hoek Loevesteinlaan ca. 1970
Vervaardiger:  Hagemeijer, K.M.J.
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht “Parc du Sud, Parc du Sud” verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Bij mijn eerste concert scheerde een halsbandparkiet in volle vaart en krijsend langs de dirigent. Hij maakte er nog een opmerking over. De akoestiek is geweldig en ik kijk al weer uit naar de volgende keer. Moet echt blijven. Ik word er erg blij van !!

Groet, Adriënne

Foto: Residentie Orkest Zuiderparktheater
Bron: Zuiderparktheater

Het bericht Zomerconcert van het Residentieorkest in het Zuiderparktheater verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Groetjes,
Anton

Foto: Zuiderpark, openluchttheater ca. 1950
Vervaardiger: Onbekend
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het openluchttheater verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Met vriendelijke groet,

Rob

Het bericht Luchtballonnen in het Zuiderpark verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

In het najaar van 2018 ben ik mijn rechteronderbeen verloren aan amputatie. Ik ging revalideren en moest/mocht een prothese aan. Ik had daar meteen een aversie tegen. In de zomer van 2019 ging ik in therapie bij een psycholoog om dit alles te verwerken. Én om uiteindelijk toch een prothese te kunnen dragen/mee te lopen.

Wanneer ik uit therapie kwam, dan ging ik rondjes rijden in het Zuiderpark. Ik ging tegen de bomen praten, niet hard op gewoon in mijzelf. Ik heb wel miljoenen rondjes gereden. Vele uren bij het water aan de Loevesteinlaan kant gestaan. In stilte. In gedachten geschreeuwd. Gelachen. Gehuild.
En uiteindelijk geheeld en genezen.

Het groen, de stilte, de zachtheid van het park. Het ruisen van de bladeren van de bomen, struiken en bosjes. De kindjes. De groepen. De personen. De hardlopers. Alle ‘lopers’ hebben mij geholpen met leren lopen en zin krijgen in lopen.

En de bomen, de bomen…
Als die bomen van het Zuiderpark konden praten…nou nou dan zouden ze van alles kunnen vertellen over mijn proces en “heelwording”.

Mijn psycholoog en ik hebben vaak gelachen, als ik over het Zuiderpark vertelde. Maar het was altijd goed!

Dit is mijn verhaal over mijn Zuiderpark.
(En ik kom er nog graag)!

Vriendelijke groet,
Sowyen

Het bericht Als die bomen van het Zuiderpark konden praten… verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Begin 2020 trof de pandemie ons met volle kracht. Als gepensioneerden, zonder kinderen, en uiteraard zonder de rijkdom van kleinkinderen, dreigden wij in een isolement te geraken. Opeens mocht en kon niets meer.

Om 7 uur ‘s-morgens boodschappen doen. Geen bezoek ontvangen; noch op bezoek gaan. Hoeveel legpuzzels we hebben gelegd, boeken we hebben gelezen, hebben we niet bijgehouden. De ” huidhonger” sloeg toe. Het gemis van familie en vrienden werd groot.

Tijdens de lockdown van december, die steeds weer werd verlengd en uiteindelijk tot en met april duurde was het helemaal niet uit te houden.

Maar…het Zuiderpark was er, als grote trooster. Met een grote kan koffie en een picknickmand spraken wij af met familie en vrienden, steeds met 2 en op afstand. Gezellig bij de vijver op een bankje, of stoeltjes mee langs die heerlijke paadjes, een plekje gezocht en kakelen maar.

Kitty vierde er zelfs haar verjaardag met vriendinnen, in een grote cirkel, op ieder 1.5 meter afstand. Op kleden, met hapjes en drankjes maakten wij er wat van.

Met onze wandelgroep “de Zuiderpark stappers”, in ganzenpas achter elkaar op gepaste afstand, later naast elkaar, maar nog steeds op 1.5 meter. We pasten ons aan naar het dringend advies van de persconferenties.

Daarvoor was maar één plaats geschikt. Het Zuiderpark. We hielden op die manier toch contact met elkaar, zodat we niet van elkaar vervreemden.

Wij zijn je zeer dankbaar mooi Zuiderpark.

Als slot heb ik nog een gedichtje over je geschreven, hier onder geplaatst.

Lenny

Rust in je hoofd
Dat heerlijke gevoel
Dat prachtige geluid
s-Morgens vroeg er op uit
In de natuur genieten van alles om je heen
Het gevoel van tevredenheid
De dierenwereld met z’n bedrijvigheid.

Zo maar even je ogen dicht
En luisteren naar de geluiden om je heen
Het geklepper van een romantisch reigerpaar
Het gesnater van de eenden daar
Even geen gedoe, geen corona nieuws
Even de werkelijkheid achter je laten
Alleen in het Zuiderpark en voor het verlaten
Die rust meenemen naar huis.

Het bericht Ons Zuiderpark verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Jeetje wat heb ik daar veel rond gedoold!
FC Den Haag, het stadion wat zo’n gemis is voor de stad.
Parkpop wat nooit naar het Malieveld had verplaatst moeten worden.
skaten met mijn zusje.
Naar de kinderboerderij met ouders, opa en oma, ooms en tantes.
Fietsen.
Picknicks met mama.
Wandelen
Wokken bij De Gouden Wok met de hele familie met speciale dagen.
Drankje drinken met vriendinnen op een kleedje op het grote veld
Spelen in de speeltuin.
Het hertenkamp.
De vogelkooien.
Met opa vanaf vrederustlaan achterop de fiets om naar de stoomtreinen te gaan.
Bowlen met of zonder disco.
Schaatsen.
Trainingen kijken van FC Den Haag.
Of vanuit het stappen door het Zuiderpark terug naar huis, niet verstandig als meiden maar hey het was ons zuiderpark wat kon ons gebeuren!

Maar ook ergernis aan al die BBQ’ende mensen die hun zooi achter lieten op de velden waar zij hadden gezeten met de BBQ. Asociaal is het doet pijn in mijn Haagse hart als je dan zo al die vervuiling ziet. Als je het leuk en gezellig hebt gehad, lekker hebt gegeten, ruim dan gewoon je zooi gewoon op!

Liefs,
Marie-Claire

Foto: Zuiderpark, modelspoorbaan 1980
Vervaardiger: Jan Mol
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Jeetje wat heb ik daar veel rond gedoold! verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Jaren later was ik kleuterjuf op de Mariaschool aan de Gaslaan en als uitje gingen we met de kinderen een dagje naar het Zuiderpark. Dat gebeurde wel lopend, heen ging goed, maar oh die terugweg. De grootste attractie was de kinderboerderij en de speeltuin!

Nog weer later was ik getrouwd, woonde op de Meppelweg, kreeg kinderen. Zuiderpark was lopend makkelijk te bereiken en een zeer geliefd uitje. Mijn oudste zoon, nu 58, plaag ik nog weleens met zijn eerste kennismaking met zand in de speeltuin van uiteraard het Zuiderpark, dat was geen succes. Gillend op zijn blote voetjes weigerde hij ook maar een stap te verzetten in die enge bewegende substantie. Later is dat gelukkig wel overgegaan!

Nu woon ik alweer jaren, met veel plezier, in Voorburg en via de media neem ik nu kennis van het wel en wee van het schitterende park

Gefeliciteerd mooi park met dit jubileum , doe je best om met hulp van heel veel lieve mensen zo mooi te blijven als je nu bent of wellicht nog mooier!!

W.J.

Foto: Kinderboerderij Zuiderpark 1956
Vervaardiger: Dienst Stadsontwikkeling
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Gillend op zijn blote voetjes weigerde hij ook maar een stap te verzetten verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Maar goed. Ik zag dus The Rolling Stones aankomen in Nederland. Ik had geen kaartje voor hun concert. Ze zouden in het ADO-stadion in het Zuiderpark gaan optreden.
Ik woonde en woon nog steeds in Den Haag. “Ga ik wel, ga ik niet”, vroeg ik mij af.

Op de dag van het concert zelf dacht ik, ik ga toch maar eens kijken. Ik pakte mijn fiets en fietste naar het stadion. Bij de ingang stond zo’n houten huisje waar een ‘portier’ in stond.
Hebt u nog een kaartje voor het concert, mijnheer, vroeg ik. “Natuurlijk jongeman, dat is dan 25 gulden.”

Ik naar binnen. Het was een van mijn eerste concerten. Een super goed concert. Geweldige sfeer, goed voorprogramma, Hells Angels die wat vervelend waren, de truc met een emmer water die Mick over de Keith wilde gooien met zijn elektrische gitaar, levensgevaarlijk. Er bleek slechts confetti in te zitten, Goeie grap.

Het concert zou mij altijd bij blijven.

De Stones zou ik later nog een stuk of 11 keer zien, steeds met het verhaal ‘het zou wel eens de laatste keer kunnen zijn’, onder andere ook op het Malieveld.

25 gulden, nu zo’n 12 euro. Het laatste concert, dit jaar, koste een kaartje 240!! Euro. Concertkaarten worden nu soms een jaar van te voren verkocht door de organisator.

Nu zomaar naar de Stones, of welke grote act dan ook, gaan op de dag zelf en terplekke een kaartje kopen tegen de kostprijs, dacht het niet. Op de dag van een concert zelf kan je alleen voor het stadion nog kaarten kopen op de zwarte markt.

Stones en Zuiderpark zijn voor mij altijd één gebleven.

Hans

Het bericht Als ik aan het Zuiderpark denk, denk ik in eerste instantie aan The Rolling Stones. verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Mijn naam is Frits, geboren op 10-10-1947. Ik woonde heel mijn jeugd op de Van Zeggelenlaan 215 op de grens van Spoorwijk en Laakkwartier. We waren bepaald niet rijk: ik droeg rubberen schoenen en ik kreeg alleen op zondag een koekje en een glas limonade. Maar ik wist niet beter; ik had er een heel fijne jeugd. We konden toen altijd lekker buiten spelen. Er was zowat geen auto in onze volkswijk te bekennen. Op straat voetballen en kattenkwaad uithalen, zoals agentje pesten: “kijk uit; daar komt een juut!!!” En wat dacht je van oudejaarsavond vieren? Een Japanse kanonslag in een drol op straat, opdat de hele ruit van die vervelende buurman onder de stront zat. En dan wel op tijd wegwezen, anders kreeg je behalve van die buurman ook nog eens van je vader op je sodemieter!

Op de lagere school in Spoorwijk vertelde de schoolarts mijn moeder dat ik zo graatmager was dat ik naar een kolonie moest als ik niet heel gauw zou aansterken. Ik moest ook gaan sporten, dat was goed voor mij zei de schoolarts. Mijn moeder wilde voorkomen dat ik naar een kolonie moest, want daar had ze wilde verhalen over gehoord. Toen ik 10 jaar was, heeft ze mij op zwemles gestuurd. Al gauw leerde ik goed zwemmen. Ik kwam op gewicht , begon beter te eten. En ik haalde flink wat zwemdiploma’s in de Regentes.

Omdat ik aardig kon leren, mocht ik als één van weinige kinderen uit Spoorwijk naar de HBS. Die school zat toen aan de Zuidlarenstraat, voor mij precies aan de andere kant van het Zuiderpark, waar ik iedere schooldag doorheen moest fietsen om op school te komen.

In die tijd was er een beroemde Hagenaar genaamd Wieger Mensonides, die als schoolslagzwemmer in 1960 op de Olympische spelen in Rome een bronzen medaille won op de schoolslag. Wieger Mensonides zwom toen ook regelmatig in het openluchtbad van het Zuiderpark om te trainen. Dat was ’s-morgens vroeg om ongeveer 6.30 uur. Wat velen niet wisten is dat hij om verveling tegen te gaan toen vaak oefende tegen jongens van de Zuiderpark- HBS, waaronder ik-zei-de-gek. Wieger Mensonides zwom daar als training zijn 200 meters schoolslag.

Dat ging als volgt: Wieger dook in het water en zwom 25 meter tegen een scholier, die op die 25 meter natuurlijk op z’n allerhards zwom. Het Zuiderparkbad was een 25-meterbad. Zo gingen er daarna in een soort estafette nog 7 scholieren het water in, waar ik dus tussen zat. Dat ging dan zo een half uur door, waarna wij scholieren ons als de gesmeerde bliksem moesten aankleden om nog op tijd op school te komen. In mijn herinnering was het water ontiegelijk koud en je stond het af te niften in je zwembroek vlak voordat je het water in moest. Maar aangezien ik nu de 75-jarige leeftijd heb bereikt, heb ik er kennelijk niets van overgehouden.

Wat vind ik van het Zuiderpark? Dat lijkt me nogal logisch.

Dit prachtige park moet áltijd blijven bestaan!

Frits

Foto: Zwembad “Zuiderpark” Mr. P. Droogleever Fortuynweg 9 t/m 13 – 1951
Vervaardiger:  Dienst Stedelijke Ontwikkeling
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht In die tijd was er een beroemde Hagenaar genaamd Wieger Mensonides verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.