zuiderpark park vol verhalen Archieven - Zuiderpark Den Haag

Het openluchttheater

Zuiderpark Den Haag — Tue, 25 Apr 2023 15:02:23 +0000

Mijn bijzondere herinneringen , waren in de jaren 60 en 70.
Het gaat over het openluchttheater waar we als kinderen heen mochten.
Het was elke woensdagmiddag feest als we daar heen mochten. Er was bijzonder veel te beleven.
Zoals Swiebertje en Pipo de clown. Maar ook werden er toneelstukjes en goocheltrucs opgevoerd.
En in de pauze kregen we allemaal een waterijsje, wat waren we er blij mee. Dat waren gouden tijden.

Groetjes,
Anton

Foto: Zuiderpark, openluchttheater ca. 1950
Vervaardiger: Onbekend
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het openluchttheater verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Gillend op zijn blote voetjes weigerde hij ook maar een stap te verzetten

WS — Mon, 24 Apr 2023 13:38:58 +0000

Mijn vroegste herinnering is, ik woonde in de Scheepersstraat in de oorlogsjaren, was enigst kind en met mijn ouders ging ik regelmatig naar het Zuiderpark. Mijn vader heeft daar ooit een foto van mij gemaakt waarop ik dansend sta afgebeeld tussen al het groen.

Jaren later was ik kleuterjuf op de Mariaschool aan de Gaslaan en als uitje gingen we met de kinderen een dagje naar het Zuiderpark. Dat gebeurde wel lopend, heen ging goed, maar oh die terugweg. De grootste attractie was de kinderboerderij en de speeltuin!

Nog weer later was ik getrouwd, woonde op de Meppelweg, kreeg kinderen. Zuiderpark was lopend makkelijk te bereiken en een zeer geliefd uitje. Mijn oudste zoon, nu 58, plaag ik nog weleens met zijn eerste kennismaking met zand in de speeltuin van uiteraard het Zuiderpark, dat was geen succes. Gillend op zijn blote voetjes weigerde hij ook maar een stap te verzetten in die enge bewegende substantie. Later is dat gelukkig wel overgegaan!

Nu woon ik alweer jaren, met veel plezier, in Voorburg en via de media neem ik nu kennis van het wel en wee van het schitterende park

Gefeliciteerd mooi park met dit jubileum , doe je best om met hulp van heel veel lieve mensen zo mooi te blijven als je nu bent of wellicht nog mooier!!

W.J.

Foto: Kinderboerderij Zuiderpark 1956
Vervaardiger: Dienst Stadsontwikkeling
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Gillend op zijn blote voetjes weigerde hij ook maar een stap te verzetten verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Het gebeurde regelmatig dat wij onze fietsen over het hek moesten tillen

Zuiderpark Den Haag — Fri, 21 Apr 2023 15:33:26 +0000

Toevallig hoorde ik vanmorgen (dd 8 september 2022) op radio West de vraag over verhalen van het Zuiderpark. Omdat ik mijn jeugd heb doorgebracht in Moerwijk, dat toen alleen nog maar bestond uit de bouw van voor en na de oorlog, leek het mij leuk om mijn ervaring van toen op te schrijven.

Vanaf ons balkon aan de Ruisbroekstraat keken wij naar Delft en over het Westland. De nieuwbouw van de Erasmusweg e.a. hebben wij allemaal zien gebeuren.
En wij moesten toen in Spoorwijk naar school. Ik herinner mij nog dat ik 3 jaar en 9 maanden was en met mijn zus en broers mee moest naar de Mariakleuterschool in Spoorwijk. Pas toen ik 4 jaar werd moest ik naar het Mova gebouw aan de Troelstrakade. De katholieke kerk had toen nog geen eigen scholen, waardoor wij ieder leerjaar in een andere straat les kregen.

Het Zuiderpark bestond in de jaren 50 alleen maar uit een zwembad, de speelweide, de kinderboerderij en het openlucht theater.

Voor ons gezin was het zwembad heel belangrijk. Wij moesten leren zwemmen, omdat ons gezin uit België kwam en wij door het werk van mijn vader in Nederland terecht waren gekomen.
Weer of geen weer ging ik met mijn 2 broers naar het zwembad. Ik als 5/6 jarige voor op de stang van mijn oudste broer en mijn andere broer achterop.

Als wij bij het zwembad kwamen stond er op een klein bordje de temperatuur van de dag. Dat was meestal dik onder de 20 graden. Tijdens het wachten voor de deur, waren er erg veel andere kinderen die ook gingen zwemmen. Na het zwemmem gingen we dan met een boterham en een warme fles thee in een krant naar school.

In het begin waren er kleedhokjes, apart voor jongens en meisjes, en konden we onze kleding daar laten hangen. Later werden dat ijzeren haken die op een bepaald bewaarpunt afgegeven moesten waren. Als bewijs kregen we een ijzeren penning terug met een nummer. Wanneer het druk was werden de nummers die al lang in het zwembad waren omgeroepen en moest je eruit.

Wanneer we in de zomer naar het zwembad wilde, dan was het warm en moesten we in een ruimte wachten totdat er weer plek was. Dat was een hele vervelende warme gelegenheid. Maar ja, je deed het gewoon. Want voor de “arme kinderen” was er aan de overkant van he zwembad een modderpoel waar je ook kon afkoelen. Maar mijn ouders wilden niet dat wij daar naar toe gingen.

Op zondag gingen wij met onze ouders wandelen in het park, maar wanneer ik met mijn oudere zus ging, lagen we op de speelweide te zonnen in het gras.

Toen ik verkering kreeg met een jongen, die in de Velpsestraat woonde, gingen wij in de avond wel eens in het Park wandelen, ingang vanaf de Soestdijksekade naar de Melis Stokelaan.
Het kwam regelmatig voor dat de hekken gesloten waren en wij onze fietsen over het hek moesten tillen. Bang om de politie tegen te komen. Er zat toen ook een klein politiebureau midden in het Zuiderpark.

In die periode is er ook een agent die dienst had om het leven gekomen. (Vermoord) Iedereen was daar toen enorm van geschrokken.

Aan de Loevesteinlaan kwam een heuvel van het afval van Den Haag. Dat werd later een groene plek in het Zuiderpark.

Het openlucht theater hebben wij nooit bezocht, wel de kinderboerderij waar een prachtige pauw rondliep. Wij probeerde door te roepen dat hij/zij de staartveren liet zien.

Toen ik 21 was ben ik naar Maastricht verhuisd, maar altijd met de wens om weer terug te keren naar Den Haag. Gelukkig heb ik dat kunnen doen en woon nu met veel plezier in Scheveningen.

Tot zover mijn herinneringen aan het Zuiderpark.

Beatrix

Foto: Zwembad Zuiderpark, kinderbad ca. 1952
Vervaardiger: Friezer-Stokvis
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het gebeurde regelmatig dat wij onze fietsen over het hek moesten tillen verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Met een rijksdaalder de hele dag zoet

Zuiderpark Den Haag — Thu, 20 Apr 2023 09:31:37 +0000

Inmiddels ben ik 58 geboren en getogen in Den Haag en sinds mijn geboorte bezoeker van het Zuiderpark. In mijn baby en peuterjaren met Pa en Ma wandelen, kastanjes zoeken en langs de kinderboerderij, in mijn tienerjaren met vrienden voetballen op het grote veld, het zwembad of de vele evenementen, met een rijksdaalder mee de hele dag zoet. Of met mijn zwagers naar ADO Den Haag, daarna met de hele familie thuis eten of een bezoekje langs de kroeg in de Gaarde. Kinderen worden groot, gaan samenwonen en trouwen, en wat een toeval vlakbij het Zuiderpark. Zo kreeg deze kleine grote jongen zelf kinderen en begon heel het ritueel opnieuw. Op het moment is onze zoon het huis uit, woont samen met zijn meisje, vlakbij het Zuiderpark en het toeval wil, jawel schone dochter is zwanger en april 2023 uitgerekend. Met andere woorden gaan deze Opa en Oma de zomer van 2023 wel vaak weer het Zuiderpark bezoeken met vele déjà vu momentjes.

Sinds 2011 doe ik aan hardlopen en best ook wel fanatiek, geen super snelheid maar gewoon een ouwe lullen drafje van rond de 10 km/uur. Met regelmaat dan ook zo’n 3x in de week op wisselende tijden lekker hardlopen en verstand op nul. De binnenring 2200 meter of buiten langs over het fietspad 4500 meter en dan één 5 of 10 km. Wat me hierbij opvalt is dat de politie tegenwoordig het Zuiderpark wel vrij vaak gebruikt als uitvalsweg om ergens te geraken. De snelheid die hierbij redelijk vaak wordt aangehouden kan een Max Verstappen jaloers op zijn, schandalig hoe het Zuiderpark wordt misbruikt als racebaan! Maar we blijven hardlopen zo lang het kan en vanaf volgend jaar beginnen we met ons klein kind van voor af aan!

Met vriendelijke groet,

André

Foto: Luchtfoto Zuiderpark ADO stadion en omloop 1988
Vervaardiger: Delta-Phot
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Met een rijksdaalder de hele dag zoet verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Het verhaal van de olifant in de vijver

Zuiderpark Den Haag — Mon, 17 Apr 2023 15:29:14 +0000

Ik woonde in de jaren 50 en 60 op de Erasmusweg met uitzicht (via de Aagje Dekenlaan) op de grote vijver van het Zuiderpark. Mijn vader vertelde mij toen ik een jaar op 6 was dat in 1937 in die vijver een olifant was gedumpt. Het verhaal was als volgt.

In 1937 was het circus Sarrasani in Scheveningen met onder andere de 108 jaar oude olifant Jenny. Na een van de voorstellingen overleed Jennie echter. Het Museum voor Onderwijs kocht de dode olifant toen voor 50 gulden om het skelet later tentoon te kunnen stellen.

Het lichaam van Jenny werd in eerste instantie naar een slachthuis gebracht om het uit te benen. Om het skelet verder schoon te krijgen werd het in de grote vijver in het Zuiderpark gelegd. Daar konden de algen dan het vlees van de botten eten. Een jaar werd het skelet weer boven water gehaald en al het vlees was inderdaad van de botten verdwenen waarna deze naar het museum werden overgebracht.

Later heb ik dit verhaal nog eens terug kunnen lezen in “Het Binnenhof” dus het was geen fabeltje.

Rob

Foto: Vervoer van de olifant Jenny van circus Sarrasani, die op het station te Scheveningen in elkaar was gezakt, per sleperswagen naar de Dierentuin
Vervaardiger: Polygoon (meer dan 70 jaar geleden gepubliceerd)
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het verhaal van de olifant in de vijver verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Mijn eerste stappen zijn in het Zuiderpark

Zuiderpark Den Haag — Mon, 17 Apr 2023 15:16:55 +0000

Mijn eerste stappen zijn in het Zuiderpark met mijn ouders in de jaren vijftig. Vissen met mijn vader, de speeltuin naast het Ado stadion met de grote zandbak,bij beheerder schommel halen. Openluchttheater, mijn eerste kus met mijn vriendin waar ik in 1973 mee ben getrouwd. Later met eigen kinderen naar Ot en Sien, Parkpop en nu veel met mijn camera op pad en vissen nog steeds, want wij wonen nog steeds dicht bij het Zuiderpark en zijn regelmatig met de kleinkinderen in het park. Dus zoals je ziet het Zuiderpark loopt als een rode draad door ons leven.

Peter

Foto: Zuiderpark, kinderspeelplaats 1950
Vervaardiger: Douwes, H.A.W.
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Mijn eerste stappen zijn in het Zuiderpark verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Het Zwembad

Zuiderpark Den Haag — Wed, 12 Apr 2023 10:31:57 +0000

Het zal rond 1950 zijn geweest dat ik regelmatig ging zwemmen in het openluchtbad.
Toen gelukkig al gemengd, alhoewel de sporen van gescheiden zwemmen nog volop zichtbaar waren. Maar zo’n 5 jaar later gingen wij elke zondag zwemmen omdat mijn vader daar zwemles kreeg. Door zijn werk in een eigen zaak was dat de enige dag dat het kon. Hij voelde zich verplicht tegenover ons omdat we in de vakantie een boot zouden huren en gaan zeilen op de Friese wateren.

Maar ook ging ik jaren later eerst met neefjes en nichtjes en later met mijn eigen kinderen regelmatig een bezoek brengen aan de “Stoomgroep West” waar ze de grootste lol hadden als Oom of Papa ook mee reed met z’n knieën tegen zijn neus. Deze bezoeken werden vaak gekoppeld aan een bezoekje aan de Kinderboerderij.

Ook op de “eendenkooi” ben ik vaak geweest via Scouting. Zowel voor vergaderingen als activiteiten met de jeugd. Zelf nog een zondag samen met de manege gezorgd dat er volop gereden kon worden in de buitenbak.

Al schrijvend komen er steeds meer momenten naar boven, van schaatsen en een bezoek aan het openlucht theater met “slagerij van Kampen”

Een paar keer per jaar pak ik nu nog de fiets en doe ik een rondje langs al die gedenkwaardige plekken van vroeger.
Helaas moet ik dan constateren dat de verpaupering ook hier aan het toeslaan is. Met name het afval dat je tegenkomt.

Jacques
Nu 72 jaar

Foto: Openlucht Zwembad Zuiderpark, augustus 1951
Archiefnummer Fotograaf: 15359
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het Zwembad verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Mijn liefde voor het Zuiderpark

Zuiderpark Den Haag — Tue, 11 Apr 2023 15:26:57 +0000

Mijn hele leven ben ik al verbonden met het Zuiderpark.

Korte inleiding
Geboren in 1948 woonde ik de eerste jaren van mijn leven aan de Moerweg en wij keken vanuit ons raam op het Zuiderpark. Wij woonden op 3-hoog met 5 personen (en de 6e op komst) in een veel te kleine woning en het Zuiderpark werd toen onze “achtertuin”.

In 1952 kregen wij een grotere woning toegewezen aan de Renswoudelaan. Die straat lag direct tegenover een andere ingang van het Zuiderpark, namelijk de Vreeswijkstraat. Vanaf ons huis slechts op een steenworp afstand, nog geen 100 meter.

In 1956 (ik was toen 8 jaar) verhuisde ons gezin naar de Jan van Rodestraat in Moerwijk. Ook deze woning lag vlak bij het Zuiderpark. We hadden er slechts een heel klein balkonnetje, waar het dringen was met 4 kinderen. We speelden veel op straat. Dat kon toen nog, want er stonden nauwelijks auto’s en we hadden daarom een zee van ruimte. Maar de voorkeur ging altijd uit naar het Zuiderpark.

Speeltuin Ot en Sien
Vrijwel altijd gingen we met een groepje vriendjes en vriendinnetjes daar heen. We kregen brood en drinken mee zodat we ons de hele dag konden vermaken in de speeltuin bij Ot en Sien, waar toen ook nog een (hele vieze) ondiepe vijver was vol met watervlooien. Eenmaal thuis werden we helemaal schoon geschrobd, zo smerig waren we.
De speeltuin van Ot en Sien is in de loop der jaren enorm veranderd. Er staan nu voor kinderen meer uitdagende speeltoestellen en schommels in een grote zandbak en ook grote klimtoestellen staan een eindje verderop. Op gezette tijden is ook het gebouwtje geopend voor een toiletgang en een ijsje. Ook met de kleinkinderen werd dit onze vaste stek.

Vaders waren in de 50er jaren op hun werk en de moeders hadden het druk met een huishouden zonder luxe; geen wasautomaat, wasdroger, geen vaatwasser. Alles moest met de hand gewassen worden. Wij kinderen gingen alleen. Na schooltijd, in de weekenden en ook in de grote zomervakantie en was het Zuiderpark ons domein. Giechelend liepen we bij de ingang langs de beelden van Adam en Eva.

Openlucht zwembad
Met mooi weer werden de zwemspullen ingepakt en gingen we naar het openlucht zwembad. We kregen allemaal geld mee voor de entree en om een ijsje te kopen. Wat was dat een feest. Meestal bleven we niet lang in het water, want dat was ijskoud. Je mocht ook maar een bepaalde tijd in het zwemwater. We kregen een polsbandje met een kleur en een nummer. Was de tijd om dan werd er omgeroepen dat je het bad moest verlaten. Daarna kon je nog blijven op de zonneweide ernaast. Tijdens een zwemles van school ben ik daar op m’n 10e voor het eerst van de hoge duikplank gedoken (was gelijk ook de laatste keer).

Winterse ijspret
Het kon in die tijd in ‘s-winters hard vriezen. Dan werd de grote speelweide onder gespoten met water en konden we na een paar dagen heerlijk schaatsen met de hele familie. Je tas en schoenen kon je inleveren bij een hok van de gemeente. Later was dat hok er niet meer en dat hebben we geweten. Onze tas met o.a. alle schoenen was na de schaatspret verdwenen. Overal gezocht maar niet meer terug gevonden. Dat was goed balen.

Openlucht theater
Het openlucht theater was een happening. Regelmatig gingen we daar naar een voorstelling op woensdagmiddag of zaterdag. Dan gingen de moeders wel mee. Ik kan me nog herinneren dat er een sloot liep tussen het toneel en de banken waarop het publiek zat.

We bleven buren van het Zuiderpark – en natuurlijk ADO
In 1972 ben ik getrouwd en we kochten een woning in de Leersumstraat in de wijk Leyenburg. Jawel…., alweer op een steenworp afstand van het Zuiderpark. Wat is dat toch steeds met dat park?

Parkpop
We waren er bij toen voor het eerst Parkpop in het Zuiderpark plaats vond. Ook de jaren erna kwamen wij er regelmatig. Dat was nog in de tijd dat je een kleed mee kon nemen en een picknickmand. Dat is nu heel anders geregeld bij de festivals met die tassencontrole waarbij al je meegebrachte eten en drinken bij de ingang in een container worden gegooid.

Familieactiviteiten
Vanaf 1977 waren we weer veel vaker in het Zuiderpark te vinden. Toen onze kinderen groter werden gingen ook de vriendjes en vriendinnetjes mee. Inclusief tassen vol met etenswaren, drinken, voetballen, emmertjes en schepjes. In die jaren woonden er veel jonge gezinnen met kinderen in onze straat. Ze zaten vaak op dezelfde school of bij elkaar in de klas. En alweer had het Zuiderpark een enorme aantrekkingskracht.

Voor mijn man werd het Zuiderpark de plek waar hij samen met de buurman tweemaal per week 10 kilometer ging hardlopen. Ik heb het zelf ook nog een tijdje gedaan, maar beperkte mij tot de binnenring.

Oppas-opa-en-oma
Wij zijn altijd in de Leersumstraat blijven wonen. Toen in 2009 ons eerste kleinkind werd geboren, werden wij oppas-opa-en-oma. Het Zuiderpark werd herontdekt. We waren er weer regelmatig te vinden, ook toen de andere kleinkinderen werden geboren en wij vaste oppasdagen hadden.

De kinderboerderij stond altijd als eerste op het programma. Van te voren had ik altijd overtollige groentestronken, wortels en dergelijke opgespaard zodat de kinderen de dieren konden voeren wat ze altijd erg leuk vonden.

De hele dag vertoefden wij in het park en er ging zoveel speelgoed mee, eten drinken, dat we het nauwelijks konden dragen, dan werd het boodschappenwagentje ingeschakeld om alles mee te krijgen.

Het nieuwe Zuiderpark zwembad
De kleinkinderen gingen met hun moeder naar babyzwemmen. Qua leeftijd konden ze niet tegelijk in dezelfde groep, dus togen wij naar het zwembad om op de oudste te passen als de jongste ging baby-badderen. De kleinzoon wilde altijd het liefst naar de Western speeltuin om te klimmen en klauteren, ongeacht de weersomstandigheden. Het zwembad is nog steeds goed voor de wekelijkse “40 baantjes” van mijn man.

Politie- en brandweerfeest
We keken ook altijd uit naar het Politie- en Brandweerfeest. Leuk dat dit steeds viel op een dag dat opa en oma op de kleinkinderen pasten. De kinderen (en wij ook) keken ons ogen uit. Wat was er die dag veel te beleven.

Toen begin 2020 de corona uitbrak en er strenge regels kwamen, werd het thuis werken geïntroduceerd. De ouders waren meer thuis en de oppasdagen werden voorlopig opgeschort. Maar het Zuiderpark bleef ook in die lastige periode aantrekkelijk voor onze wandelingetjes. We volgen ook regelmatig de route langs de verschillende kunstobjecten. Dat zijn er heel wat.

Zuiderpark is meer dan alleen een park
Het Zuiderpark is altijd een park geweest van en voor de bewoners. Ik hoop dat dit altijd zo zal blijven. Bij goed weer zie je in de weekenden hele families massaal naar het Zuiderpark trekken, bepakt en bezakt. Zij komen uit de omliggende wijken, wonen veelal in krappe bovenwoningen en zien het park (net als wij destijds) als hun “achtertuin” om te recreëren en te sporten. Dat is logisch en is hen ook van harte gegund.

Wat ik wel jammer vind is dat veel mensen niet op de hoogte zijn van enkele unieke stukjes natuur in het Zuiderpark, zoals de Heimanshof en Doorenbos Arboretum waar prachtige bomen staan uit China, Himalaya, Japan, Noord Amerika enz. en niet te vergeten ook de Rozentuin. De Eendenkooi aan de kant van de Loevesteinlaan is ook een bezoekje waard.

Er is zoveel te doen voor de bezoekers: fitnesstoestellen, midgetgolf, fietscrossbaan, de sportcampus, stoomtreintjes, de kinderboerderij en nog veel meer. Ook zijn er prima horecavoorzieningen.

Voor ons blijft het Zuiderpark altijd een fijn uitstapje om te genieten van de mooie natuur en het aanbod aan voorzieningen.

Resumerend
Ik ben nu 74 en als ik terug kijk, dan heeft het Zuiderpark altijd een belangrijke rol gespeeld in mijn leven. Eerst toen ik zelf kind was, later toen onze kinderen klein waren en nu weer met onze kleinkinderen. Wij hebben enorm veel tijd doorgebracht in “ons” Zuiderpark.

Dat we er in de achterliggende jaren altijd zo dicht bij woonden, heeft daarbij ook wel een rol gespeeld.

Ik koester de hele fijne herinneringen uit de afgelopen ruim 70 jaar over het Zuiderpark en voel dat die band met dit park altijd zal blijven.

Ineke

Het bericht Mijn liefde voor het Zuiderpark verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.

Het Zwanenmeer van Tschaikowsky

Zuiderpark Den Haag — Tue, 11 Apr 2023 14:09:57 +0000

Mijn grootouders kochten het huis in de Vlasakkersstraat in wat men toen de Zuiderparkbuurt noemde, al kort nadat het werd opgeleverd en zij waren de eerste bewoners.
Mijn moeder woonde er vanaf haar elfde levensjaar en uiteindelijk kwam zij er met haar gezin terecht. Ik was haar jongste kind, geboren in 1950. Nu woon ik in het huis, al mijn leven lang…

Gedurende al die jaren speelde het Zuiderpark een belangrijke rol in mijn leven.
Mijn moeder zat op een kleedje in de speelweide en ik was heftig aan het zoeken, een jaar of drie oud. Toen ze vroeg wat ik zocht, antwoordde ik: “De maan! Die slaapt hier toch?” In mijn gedachten meende ik de maan te kunnen vinden tussen de struiken als een grote, lichtende bal. Dat kwam omdat ik de maan vaak boven de bomen van het Zuiderpark had zien staan, dus op de dag moest hij rusten op de grond!

Een aantal jaren later stond ik als vijfjarige aan de hand van mijn vader stilletjes over het grote meer te kijken in de schemer. “Pappa, is dit nu het Zwanenmeer van Tschaikowsky?” vroeg ik vol eerbied… Mijn vader lachte en antwoordde: “Ja!”

Bij ons thuis was een grote liefde voor klassieke muziek en mijn moeder was pianolerares. Het grote meer in het Zuiderpark was het Zwanenmeer voor mij en in stilte dacht ik lange tijd dat Tschaikowsky ook in het park woonde. Dikwijls wandelden mijn vader en ik er met onze hond en dat gebeurde tot in 1967, toen hij helaas jong overleed.

Ook met mijn moeder samen wandelde ik er veel en dan aten we gezellig samen een ijsje.
Mijn broer schaatste graag in het Zuiderpark en ik zwom er regelmatig in het openluchtbad.
Weer later begon ik op de kinderboerderij als vrijwillige varkensverzorger te werken wat ik nog steeds doe, nu al zo’n 25 jaar. De dieren in het Zuiderpark hebben mij altijd getrokken, ook de toenmalige hoendercollectie die later helaas verloren is gegaan.

Tijdens mijn werkende leven had ik 42 jaar een baan in het Gemeentemuseum, nu het Kunstmuseum.
Kortgeleden genoot ik van een mooi concert in het Zuiderparktheater en het is voor mij echt een thuisgevoel!

Met hartelijke groet,
Donata

Foto: Speelweide Zuiderpark, juli 1960
Archiefnummer Fotograaf: 21057
Bron: Haags Gemeentearchief

Het bericht Het Zwanenmeer van Tschaikowsky verscheen eerst op Zuiderpark Den Haag.