Zuiderparkjes. Een bruggetje Een watertje Een eend of ander snatertje Een wichtje in een wagen O, heerlijke zomerse dagen. Witte madelief Zo lief in het groene gras Wat zou het kaaltjes zijn Als jij er eens niet was. Groen is het gras Grijs is de lucht Ik zucht Ik wilde dat hij wat blauwer was. Kikkertje speelt tikkertje Wok – wok Kassen aan de plassen En diverse grassen Klok –
Het zal rond 1950 zijn geweest dat ik regelmatig ging zwemmen in het openluchtbad. Toen gelukkig al gemengd, alhoewel de sporen van gescheiden zwemmen nog volop zichtbaar waren. Maar zo’n 5 jaar later gingen wij elke zondag zwemmen omdat mijn vader daar zwemles kreeg. Door zijn werk in een eigen zaak was dat de enige dag dat het kon. Hij voelde zich verplicht tegenover ons omdat we in de vakantie
Mijn hele leven ben ik al verbonden met het Zuiderpark. Korte inleiding Geboren in 1948 woonde ik de eerste jaren van mijn leven aan de Moerweg en wij keken vanuit ons raam op het Zuiderpark. Wij woonden op 3-hoog met 5 personen (en de 6e op komst) in een veel te kleine woning en het Zuiderpark werd toen onze “achtertuin”. In 1952 kregen wij een grotere woning toegewezen aan de
Mijn grootouders kochten het huis in de Vlasakkersstraat in wat men toen de Zuiderparkbuurt noemde, al kort nadat het werd opgeleverd en zij waren de eerste bewoners. Mijn moeder woonde er vanaf haar elfde levensjaar en uiteindelijk kwam zij er met haar gezin terecht. Ik was haar jongste kind, geboren in 1950. Nu woon ik in het huis, al mijn leven lang… Gedurende al die jaren speelde het Zuiderpark een
Sinds 1993 woon ik in Den Haag. Ik kwam uit Den Helder naar deze drukke stad. En we kwamen uit aan het Hobbemaplein, of all places. Sindsdien ga ik naar het Zuiderpark. Ik ben ook een poosje in het zwembad gaan zwemmen of bij de Chinees gaan eten. Maar voornamelijk de Parkpop bezoekjes en de Milan festivals waren echt de momenten dat ik naar Zuiderpark ging. Soms ook in de
Het is koud. Het is kerst 2017. Ik roei over de vijver in het Zuiderpark vlakbij het oude openluchttheater. Ik ben de schipper die Scrooge naar de onderwereld brengt… Mijn vinger omhoog! De eerste keer op het podium van dat oude openluchttheater een liedje zingen. 1956. Welk lied kan ik me niet meer herinneren. Een overbekend liedje, vast en zeker. Het zijn de middagen voor de Haagse jeugd, georganiseerd door
Mijn opa van vaderskant Jan Pont heeft destijds in 1923 in het kader van het werkverschaffingproject mee geholpen aan de eerste aanleg van Zuiderpark. Dit heb ik uiteraard alleen van horen vertellen. Toen mijn zus en ik nog op de basisschool zaten, ik was toen een jaar of 6, ging mijn moeder met ons elke woensdag vanaf Spoorwijk, waar wij in die tijd woonden, lopend naar het Zuiderpark. Via de
